Το βοδόκαρα- The oxen cart

           

ΜΑΚΕΤΑ Το βοδόκαρο αυτό χρησιμοποιήθηκε σε βαλτώδη και αμμουδερά  μέρη που το τραβούσαν ένα ζευγάρι από βόδια ή και αγελάδες για τη μεταφορά γεωργικών προϊόντων που ήταν βαρεία και δεν είχαν ελατήρια Τα κάρα αυτά αντικαταστάθηκαν από τα φορτηγά αυτοκίνητα και τα τρακτέρ. 

MODEL this oxen cart has been used in marshy or sandy areas and had no springs. The cart was hauled by two oxen, even cows, for their ability to pull heavy materials. This cart eventually replaced by the utility cars, trucks and tractors

 

                       

    Η άμαξα ή το παϊτόνι – The couch

       

 

ΜΑΚΕΤΑ  Η άμαξα ή το παϊτόνι  χρησιμοποιούταν στις μεγάλες πόλεις και κωμοπόλεις σαν αγοραίο ταξί. Τώρα το χρησιμοποιούν σε ορισμένα νησιά της πατρίδας μας για τουριστικές ανάγκες. Για το αμάξι αυτό γράφτηκαν πολλά λαϊκά τραγούδια και τραγουδήθηκαν από το λαό μας και ακόμα ακούγονται.

MODEL the couch or the cab was in use in big cities and towns as a hired taxi. Nowadays they are operating in some islands in Greece for the tourists and entertainment. This particular cab is the most sung by the Greek people and still their popularity is high and is being heard often           

                      

Τα σάγματα των αλόγων (φορεσιά )κατασκευαζότανε ανάλογα με το σώμα του αλόγου

The packsaddle or the horse’s dressing was made according to horse’s size

 Η ιδιωτική άμαξα / The private buggy

 

           

 

ΜΑΚΕΤΑ Αυτή η δίτροχη άμαξα κατασκευαζότανε συνήθως για εύπορους κτηματίες, τζαμπάζηδες «μεσίτες» εμπόρους, γιατρούς κλπ Το χρησιμοποιούσαν όμως και για αγοραίο ταξί. Ήταν ελαφρύ και ευέλικτο με διπλά ελατήρια και τροχούς από καουτσούκ όπως και η άμαξα.

MODEL This two wheeled buggy was made usually for wealthy farmers stock merchants, merchants, doctors etc. It was light and easy to maneuver, had double springs and rubber hard wheels like the four wheel couch.

 

                               

Το γαϊδουρόκαρο / The donkey cart

 

            

 

ΜΑΚΕΤΑ. Ένα άλλο μεταφορικό μέσο ήταν το συμπαθητικό γαϊδουράκι για δουλειές σε ορεινά μέρη και για δουλειές να τραβάει μικρό κάρο για μικροδουλειές στα χωριά από τους γεωργούς και στις πόλεις από τους μικροπωλητές.

MODEL Another mean of transportation was the humble donkey for jobs in mountainous villages and also to draw a small size cart for small jobs in the villages and in cities for hawkers

                             


 

 

ΜΑΚΕΤΕ. Σκελετός σαμαριού και ένα σαμάρι τελειωμένο με ταγάρι και εξαρτήματα

MODELS the frame of a saddle and another completed with side bags and accessories

                                                      Το σαμάρι / The saddle

 

           

 

ΜΑΚΕΤΑ.  Πριν από τον πόλεμο και μέχρι τη δεκαετία του 60 τα σαμάρια για τα ζώα τα κατασκεύαζαν σχεδόν σε όλη την Ελλάδα και η χρήση των ζώων αυτών με σαμάρια ήταν σε ευρεία κλίμακα γιατί μπορούσαν να πάνε εκεί που δεν πήγαιναν τροχοφόρα. Δυστυχώς τα ζώα αυτά αντικαταστάθηκαν από τα αυτοκίνητα τα τρακτέρ και τα τρίκυκλα  Οι σαμαράδες τα κατασκεύαζαν κατά παραγγελιά για να είναι άνετα στη πλάτη και ο σκελετός γινότανε από ξύλο οξιάς Τώρα το επάγγελμα αυτό έχει σχεδόν εξαφανιστεί και αυτοί που απέμειναν είναι στα χωριά των Γρεβενών και της Ηπείρου και το κάνουν από μεράκι

MODEL Before the war and until the middle of the sixties the saddles for all the animals were made all over Greece because those animals were widely used for their mobility to go where no other vehicle would go. Unfortunately with the introduction of utility cars tractors and tricycles all vanished. The saddle makers would make them on strict measurements to prevent any injury to the animals. The timber for the frame was carefully selected to be from hard wood (beech tree) Nowadays this occupation is almost non existence except in some mountainous villages of Grevena and Epirus and those who make them they do it for self satisfaction and to keep the tradition

 

Μακέτα ο ξυλοκόπος. Κάτοικος ορεινών περιοχών που κόβει από τα δάση καυσόξυλα ορισμένου μεγέθους με άδεια του Δασαρχείου. Η χρήση του αλόγου, μουλαριού ή γαϊδάρου είναι πλέον σπάνια και η μεταφορά των ξύλων γίνεται με φορτηγά αυτοκίνητα ή τρακτέρ. Τόσο τα ζώα όσο και οι ξυλοκόποι αυτού του είδους είναι υπό εξαφάνιση

Model the woodcutter. The woodcutter is local of hilly forest area who cuts firewood of certain thickness with a permit from the Forestry Department. The use of a horse, mule or donkey is now rare as the transportation of wood is being done by tracks and tractors. As much as those animals and the woodcutters of this kind are almost disappeared

  Το εβραίικο κάρο / The Jewish cart

               

 

ΜΑΚΕΤΑ Το κάρο αυτό ήταν  κατασκευασμένο ειδικά να μεταφέρει βαριά πράγματα από τα λιμάνια τις αποθήκες και τα εργοστάσια. Είχε μικρούς και χονδρούς τροχούς, ήταν δίχως ελατήρια και  είχε μήκος περίπου έξι μέτρα και ήταν ευέλικτο.  Το ονομάζαμε στη Θεσσαλονίκη «το εβραίικο κάρο» Ίσως γιατί οι περισσότεροι ιδιοκτήτες ήταν εβραίοι. Εδώ είναι φορτωμένο με ξυλεία, μπάλες από καπνό ή βαμβάκι και βαρέλια με κρασί και το μικροκατασκέυασμα αυτό όπως φαίνεται δίχως το άλογο έχει περίπου το πλάτος της σελίδας Α4. Είναι στεκούμενο  σε πέτρινο δρόμο κάπου στα Λαδάδικα της Θεσσαλονίκης.

MODEL this cart was specially made to transport heavy hauls from the ports, stores and factories. The wheels were small in diameter and thick and no springs. The length was app. Six meter long and easy to maneuver. In Thessaloniki we called it “the Jewish cart” perhaps because most owners were Jewish.

Here the cart is loaded with timber, bales of tobacco or cotton and wine casks. The miniature cart is app τhe size of an A4 page in width. Seems standing on a granite stone road somewhere in Ladadika of Thessaloniki

Οι μεταφορείς /  The carriers

 

             

 

 ΜΑΚΕΤΑ Στα μεταφορικά μέσα συμπεριλαμβάνονται κι αυτοί οι δύο άνθρωποι.

 Ο πρώτος ήταν ο αχθοφόρος ή χαμάλης που είχε ειδικό σαμαράκι η σέλα. Ήταν δυνατός και μπορούσε να μεταφέρει βαριά πράγματα. Δούλευε σε αγορές, λιμάνια, αποθήκες και εργοστάσια και το επάγγελμά του ήταν κατοχυρωμένο .

Ο δεύτερος ήταν ελεύθερος και δουλεύει στις λαχαναγορές, ήταν  μικροπωλητής έκανε και μικρές μεταφορές από καταστήματα, βιοτεχνίες.

Το τρίτροχο καροτσάκι είχε δύο μονά ελατήρια για να μη σπάνουν τα εύθραυστα πράγματα. Και αυτοί έχουν εξαφανιστεί από τις αγορές

MODEL In the transport trade these two people also were included.

The first man was the porter or carrier who worn on his backs a special saddle and was fit and strong with the ability to carry heavy things. His job was usually in ports, markets and factories and belonged to a transport union.

The second man was a free trader who worked at fruit and vegetable markets and also would do small jobs carrying merchandises from factories to shops

The three wheel cart had two single springs for smoother running to prevent any breakage to fragile things 

                    Η Νεκροφόρα άμαξα /  The Hearse  

                

 

             

 

ΜΑΚΕΤΑ Το μεταφορικό μέσο που μεταφέρει τους ανθρώπους από την επίγεια ζωή στην τελευταία τους κατοικία για ν αναπαυθούν από τη δουλειά και τη στεναχώρια.

MODEL the transportation medium that takes people from their worldly life to their resting place away from work and worries for ever.

Γεωργικά εργαλεία / Farming tools and implements

 

        

 

ΜΑΚΕΤΑ. Το μαγγανοπήγαδο ή «το τσάρκι» ήταν ένα μέσον άντλησης νερού για το πότισμα των Λαχανόκηπων και τέτοια συστήματα υπήρχαν περί τα τετρακόσια μέχρι το 1970 στη Νέα μαγνησία και Διαβατά και το νερό ήταν ατελείωτο λόγω της αφθονίας του νερού που έρεε στον Γαλλικό (Εχέδωρο) ποταμό. Όταν στέρεψαν τα νερά του ποταμού στέρεψαν και τα πηγάδια και το νερό το προμηθευόντουσαν με σωληνώσεις από το φράγμα του Αξιού ποταμού.

Με τη χρήση ενός αλόγου που γύριζε όλη την ημέρα με παρωπίδες για να μη ζαλίζεται κινούσε το μεγάλο κάθετο γρανάζι το οποίο έδινε κίνηση στο «τύμπανο» που είχε αλυσίδα με τάπες που μέσα από τον σωλήνα που ήταν μέσα στο πηγάδι έβγαζε το νερό στη λεκάνη ,κάτω από το «τύμπανο» και με σωλήνα το νερό πήγαινε σε γούρνα και στη συνέχεια στα λαχανικά. Δεν υπάρχει κανένα πλέον τώρα

MODEL the wheel-well or the “Tsark” in Turkish was a method to suck up water from the well to water the gardens. It is estimated that 400 such systems were operating in New Magnesia and Diavata until 1970 and the water was endless because the flow of water of the nearby river Gallikos (Ehedoros) was in abundant all seasons. After that the flow of water gradually dropped and the river dried up and so the wells and the supply of water were provided from the river Axios catchments.

With one horse power, the horse wearing the eye blinkers and walking in circles all day to avoid dizziness turned the large gear to transfer movement to the mangle which turned the chain with rubber valves through the pipe to suck the water upwards, the water then cached in a basin and transferred to a tank from where distributed to the gardens. There is not any in existence 

Το θέρισμα του σιταριού / The wheat harvesting

 

            

 

ΜΑΚΕΤΑ το θέρισμα των σιτηρών παλαιότερα, πριν βγούνε οι μηχανές   γινότανε με δρεπάνια ή με κόσες ή κοσιές  (μεγάλο δρεπάνι με μακρύ χερούλι) όπως και στην αναπαράσταση. Τα δένανε σε μικρά δέματα και τα μεταφέρανε σε ανοιχτούς χώρους, τα απλώνανε στη γη,  που τα λέγανε αλώνια και εκεί τα αλωνίζανε με το δόκανο

MODEL in the early years before the introduction of harvesting machines the grain harvesting was being done manually using the sickle and the one with an extended handle similar one in the picture. They tight them in small bundles and gathered them in designated places called threshing floors for the final threshing with the threshing board

 Το θέρισμα του σιταριού συνήθως γινότανε από όλα τα μέλη της οικογενείας και τους συγγενείς και  ήταν σαν ιεροτελεστία όταν η σοδιά ήταν καλή. Στο αλώνισμα επίσης έπαιρναν μέρος όλοι και ο κάθε ένας είχε να κάνει και μια δουλειά.

The wheat harvesting usually was done by all members of the family and some helping relatives and the whole process transformed to sacred ceremony especially when the season produced good crop. Every one had something to offer and every body participated to do a job 

Το αλώνισμα / The threshing

 

        

 

ΜΑΚΕΤΑ  αναπαράσταση αλωνίσματος σιταριού με το δόκανο. Το δόκανο ήταν ένα φαρδύ και χοντρό ξύλο  0.75Χ2.00 μ. Περίπου που στο κάτω μέρος είχε ειδικές κοφτερές πέτρες. Το άλογο γύριζε κυκλικά σέρνοντας το δόκανο. Έχοντας το βάρος ενός ή δύο ατόμων  έκοβε τα στάχυα και χώριζε το σιτάρι.

  Μετά από κάθε 3 με 4 ώρες το άλογο πήγαινε σε άλλο αλώνι δίπλα και οι γυναίκες ανεμίζανε τα άχυρα πετώντας τα με τα δικράνια υψηλά  και με το απογευματινό αεράκι χωρίζανε το σιτάρι από τα άχυρα και το βάζανε σε μουσαμά όπως φαίνεται δεξιά. Το αλώνισμα άρχιζε από τα χαράματα και τελείωνα όταν νύχτωνε.

MODEL a portrayal of wheat threshing with the threshing board, the threshing board was a thick and large timber app. 0.75X2.00 m with very sharp and hard stones embeded under it. A horse would walk in circles dragging the board and having had the weight of one or two people on it could cut and separate the grain from the hay.

 After every 3 or 4 hours the horse would start another shift of threshing next to that and the women then would proceed to separate the wheat from the hay by throwing the hay up in the air to separate the wheat using the afternoon’s breeze.

The threshing would start at dawn and finish at dusk. 

                                            Το αλέτρι / The plow

 

        

 

ΜΑΚΕΤΑ Το αλέτρι ήταν και είναι ένα από τα πιο σπουδαία εργαλεία του γεωργού.

Από τα πιο αρχαία τα ξύλινα μέχρι τα σημερινά έχουν κατασκευαστεί πολλά και διάφορα. Σε προηγμένα κράτη αλλά και στην Ελλάδα αυτό το αλέτρι έχει σχεδόν εξαφανιστεί και έχει αντικατασταθεί από τα δισκάλετρα  και άλλα που τα σέρνουν τα τρακτέρ και είναι για μεγάλες εκτάσεις.

Σ αυτό το αλέτρι χρησιμοποιούσαν ένα ή και δύο άλογα, βουβάλια και βόδια ανάλογα με το έδαφος. Το μαχαίρι ήταν εφαρμοσμένο με βίδες και  έβγαινε για να το αλλάζουν.  

MODEL the plow was and still is the farmer’s most important tool. From ancient times with the wooden ones until now have been made and used various types. Now in advanced countries the above plow has almost disappeared and it is not any more in use even in Greece and they replaced with disc plows and other modern designs for larger farms and powerful tractors.

For this kind of plow could be mounted one or two horses even an ox or buffalo, the knife was attached with screws and was replaceable for repair.