|
ΕΠΙΚΑΙΡΑ
ΚΑΙ
ΕΠΙΜΑΧΑ
Ο
τόμος
αυτός
απαρτίζεται
από άρθρα-δοκίμια,
τα οποία
δημοσιεύτηκαν
στην
ομογενειακή
εφημερίδα
της
Μελβούρνης
Νέος
Κόσμος,
με τη
μορφή
επιφυλλίδας
από την
εβδομαδιαία
στήλη
ΕΠΙΚΑΙΡΑ
ΚΑΙ
ΕΠΙΜΑΧΑ,
από τα
μέσα της
δεκαετίας
του 1990
μέχρι τις
αρχές του
2009.
Καθώς
τα πάνω
από 700
δοκίμια
που
δημοσιεύθηκαν
κατά την
περίοδο
αυτήν
ήταν
αδύνατο
να
περιληφθούν
σε έναν
τόμο,
έπρεπε, εκ
των
πραγμάτων,
να γίνει
μια
επιλογή,
είτε με
βάση τη
χρονολογική
σειρά
δημοσίευσής
τους, είτε
με
κριτήριο
τη
θεματολογία
τους.
Προτίμησα
τη
δεύτερη
από τις
δύο αυτές
επιλογές,
γιατί
παρέχει
τη
δυνατότητα
για
κάποια
ομοιογένεια
στα
δοκίμια
που
περιλαμβάνονται
σε αυτόν
τον τόμο,
όπως στην
προκείμενη
περίπτωση
υποδηλώνει
ο
υπότιτλος
«Δοκίμια
για τον
Ελληνισμό».
Αν
και η
θεματολογία
της
στήλης
ΕΠΙΚΑΙΡΑ
ΚΑΙ
ΕΠΙΜΑΧΑ
είναι
ποικίλη,
καθώς
καταπιάνεται
με εθνικά
θέματα,
και
ζητήματα
που
εμπίπτουν
στις
κοινωνικές
επιστήμες,
τις
ανθρωπιστικές
επιστήμες,
την
περιβαλλοντολογία/οικολογία,
κ.ά., ο
πρώτος
τόμος
αυτής της
σειράς –
πρόθεσή
μου είναι
να
ακολουθήσουν
και άλλοι
–
απαρτίζεται
από
δοκίμια
που έχουν
ως κοινό
παρονομαστή
τον
Ελληνισμό.
Όταν
μιλάμε
για
Ελληνισμό,
δεν
πρέπει να
μας
διαφεύγει
η
οικουμενική
του
διάσταση.
Με άλλα
λόγια, ο
Ελληνισμός
δεν
ταυτίζεται
με τον
Ελλαδισμό,
αλλά έχει
δύο
υποστάσεις:
το
Μητροπολιτικό
Ελληνισμό
και τον
Ελληνισμό
της
Διασποράς.
Επίσης
δεν
πρέπει να
μας
διαφεύγει
το
γεγονός
πως ο
Μητροπολιτικός
Ελληνισμός
έχει δύο
Μητροπόλεις,
την
Ελλάδα,
και την
Κύπρο, με
τη
σύσταση
της
Κυπριακής
Δημοκρατίας,
και την
ένταξή
της το 2004
στην
Ευρωπαϊκή
Ένωση ως
ανεξάρτητο
κράτος.
Ως
εκ τούτου,
κάποια
δοκίμια
παρακολουθούν
τη
σύσταση
του
ελληνικού
κράτους,
ενώ άλλα
αξιολογούν
την
προσφορά
σημαντικών
προσώπων
ή
σχολιάζουν
σύγχρονα
γεγονότα
και
εξελίξεις
στην
Ελλάδα
και στην
Κύπρο.
Στην
περίπτωση
του
Ελληνισμού
της
Διασποράς,
από τα
δοκίμια
του τόμου
αυτού
συνάγεται
ότι το
ενδιαφέρον
μου
επικεντρώνεται
σε δύο
διακριτά
μεταξύ
τους
ερευνητικά
αντικείμενα.
Το
πρώτο
ερευνητικό
αντικείμενο
αφορά τον
Ποντιακό
Ελληνισμό,
καθώς και
τα αίτια
που
οδήγησαν
στη
Μικρασιατική
Καταστροφή,
και στις
ολέθριες
για το
έθνος
επιπτώσεις
της.
Ο
Ελληνισμός
της
Αυστραλίας
αποτελεί
το
δεύτερο
ερευνητικό
αντικείμενο,
με
δοκίμια
που
εξετάζουν
και
σχολιάζουν
θέματα
όπως το
μέλλον
της
ελληνικής
γλώσσας
και των
ελληνικών
γραμμάτων
στην
πολυπολιτισμική
κοινωνία
που ζούμε,
την
αναγκαιότητα
για τη
δημιουργία
δομών που
απαιτούνται
για την
αντιμετώπιση
των
αναφυόμενων
αναγκών
της
ομογένειας,
και άλλα
παρεμφερή.
Από
τα
παραπάνω
προκύπτει
πως παρά
το
διαχωρισμό
των
δοκιμίων
σε δύο
μέρη –
Μητροπολιτικός
Ελληνισμός
και
Απόδημος
Ελληνισμός
– στην
ουσία το
θέμα του
βιβλίου
είναι
ένα,
καθότι
εστιάζεται
σε πτυχές
της
εθνικής
μας
υπόστασης,
όπως αυτή
έχει
διαμορφωθεί,
και
συνεχίζει
να
διαμορφώνεται
χωροχρονικά,
στην
ιστορική
της
πορεία.
Δεδομένου
ότι οι
επιφυλλίδες,
όπως
αυτές
δημοσιεύονται
στην
εφημερίδα
Νέος
Κόσμος,
απευθύνονται
στο ευρύ
κοινό,
σημειώσεις
χρησιμοποιούνται
εκεί που
κρίνεται
απολύτως
απαραίτητη
η παροχή
επεξηγηματικών
πληροφοριών,
για
κάποιους
εξειδικευμένους
όρους ή
δυσνόητους
συμβολισμούς.
Κλείνοντας
το
εισαγωγικό
αυτό
σημείωμα
εκφράζω
τις
ευχαριστίες
μου στον
Εκδότη
της
ομογενειακής
εφημερίδας
της
Μελβούρνης
Νέος
Κόσμος κ.
Δημήτρη
Γκόγκο
και στον
Διευθυντή
της, κ.
Χριστόφορο
Γκόγκο,
για τη
φιλοξενία
της
στήλης
μου
ΕΠΙΚΑΙΡΑ
ΚΑΙ
ΕΠΙΜΑΧΑ,
καθώς και
στον
Αρχισυντάκτη
της
εφημερίδας,
κ. Σωτήρη
Χατζημανώλη,
για την
αγαστή
συνεργασία
των
τελευταίων
δεκαπέντε
περίπου
χρόνων,
και για
την
πρόθυμη
ανταπόκρισή
του στο
αίτημά να
προλογίσει
το βιβλίο
αυτό.
Τον
φιλόλογο,
ερευνητή,
συγγραφέα,
και φίλο
Μάκη
Κασαπίδη
ευχαριστώ
από
καρδιάς
για τις
εύστοχες
παρατηρήσεις
του πάνω
στα
δοκίμια
του
βιβλίου.
Ευχαριστώ
επίσης
τον
ποιητή
και
ζωγράφο,
αλλά και
καλό φίλο,
Νίκο
Νομικό
για τον
πίνακα
του
εξωφύλλου,
καθώς και
για τα
σχέδια
που
κοσμούν
άλλες
σελίδες
του
βιβλίου.
Ευχαριστίες
επίσης
οφείλονται
στη
Διευθύντρια
του
Βιβλιοπωλείου
“Educational
Supplies”, κ.
Άτζελα
Τσώνη, η
οποία
προσφέρθηκε
να
εντάξει
το βιβλίο
μου στις «Εκδόσεις
Τσώνη»,
που
ίδρυσε ο
αείμνηστος
σύζυγός
της
Θεόδωρος.
Τη
σύζυγό
μου, και
λογοτέχνιδα,
Ντίνα
ευχαριστώ
από
καρδιάς
και από το
χώρο αυτό
για το
σχολιασμό
των
δοκιμίων,
με τη δική
της
κριτική
ματιά,
καθώς
και για
την από
χρόνια
παρότρυνσή
της για
την
έκδοσή
τους σε
μορφή
βιβλίου.
Κυριάκος
Αμανατίδης
Απρίλιος
2009
|