ΤΙΜΕ ΙΝ ΑΤΗΕΝS            






GREEKS 
IN AUSTRALIA

Explore the Map above

ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ

 ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ     Του Γιάννη Λιάσκου

Σιωπή...

 

Πριν από εξήντα επτά χρόνια, το 1941, η Πηνελόπη Μπενάκη-Δέλτα, η μεγαλύτερη Ελληνίδα συγγραφέας λογοτεχνικών παιδικών βιβλίων, δίνει τέρμα στη ζωή της διαμαρτυρόμενη, με αυτόν τον τρόπο, για την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα.  

Είχε, ήδη, εκφράσει την επιθυμία στους δικούς της να μην την αξίωνε ο Θεός να δει τους κατακτητές να μολύνουν το ιερό χώμα της πρωτεύουσας. Και πράγματι, στο σπίτι της στην Κηφισιά, οι συγγενείς καθώς και το προσωπικό βρίσκονταν σε επιφυλακή και πρόσεχαν κάθε της κίνηση.  

Η Πηνελόπη Δέλτα, όμως, είχε πάρει μια ακόμη οριστική απόφαση, όπως τόσες άλλες στη ζωή της και κανένας στον κόσμο δεν θα μπορούσε να την εμποδίσει να την πραγματοποιήσει.  

Τακτοποίησε τις εκκρεμότητές της, ώστε ακόμη και μετά θάνατον να μην αφήσει τους δικούς της σε αναστάτωση και έφυγε σε στιγμές πλήρους διαύγειας, κάνοντας πράξη όλα αυτά τα μεγαλειώδη μηνύματα που περιείχε στα βιβλία της.  

Δεν επέτρεψε στον εαυτό της να αισθανθεί υπόδουλη στην ίδια της την πατρίδα. Μήπως και αυτό δεν ήταν μια πράξη αντίστασης;  

Θερμή πατριώτισσα, έφτασε σε απόγνωση όταν είδε τους μισητούς κατακτητές να πατούν τα ιερά ελληνικά χώματα και προτίμησε να βάλει τέρμα στη ζωή της παρά να δει ξένη σημαία να κυματίζει στην Ακρόπολη.  

Τελευταία επιθυμία της ήταν να ταφεί στον κήπο του σπιτιού της, στην Κηφισιά, και να γραφεί στην ταφόπετρά της η λέξη Σιωπή.  

Γεννημένη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1874, ήταν κόρη του πάμπλουτου μεγαλέμπορου και εθνικού ευεργέτη της Ελλάδας, Εμμανουήλ Μπενάκη. Ασχολήθηκε με την παιδική λογοτεχνία, έγραψε παραμύθια, ιστορικά μυθιστορήματα και μελέτες, όλα εμπνευσμένα από τις ελληνικές παραδόσεις.  

Στόχος της ήταν να ξυπνήσει στα παιδιά μνήμες ιστορικές και να τα καλλιεργήσει ηθικά και εθνικά. Τις μελέτες της, παιδαγωγικού, κυρίως, περιεχομένου τις έγραψε με την πρόθεση να βοηθήσει την πνευματική αναγέννηση που ευαγγελίστηκε ο δημοτικισμός κι έβαλε σε εφαρμογή η κυβέρνηση Βενιζέλου μετά την επανάσταση του 1909.  

Από την νεότητά της, βέβαια, η Πηνελόπη υπήρξε στενή φίλη του Εθνάρχη. Οι μελέτες, λοιπόν, αυτές, της Πηνελόπης Δέλτα, με τον τίτλο Στοχασμοί για την ανατροφή των παιδιών μας και Ανεύθυνες ψυχές παιδιών για γονείς και δασκάλους, εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα και άσκησαν σημαντική επίδραση στο όλο εκπαιδευτικό σύστημα της εποχής της.  

Την πρώτη εμφάνισή της στο χώρο των γραμμάτων την έκανε το 1909, με το διήγημα Για την Πατρίδα. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να εκδίδει σημαντικά βιβλία που βρέθηκαν στις καρδιές και στα χείλη χιλιάδων παιδιών που είναι σήμερα ώριμοι άνθρωποι.  

Η Δέλτα, μια αρχόντισσα που η ζωή της στάθηκε υπόδειγμα αρετής, βαθύτατα χριστιανικής, όπως γράφει ο Άλκης Τροπαιάτης, έγραψε βιβλία αποκλειστικά για τα παιδιά, χαρίζοντας  έτσι στα ελληνόπουλα βιβλία που δεν τα ευχαριστούσαν μόνο, αλλά τα έδεναν ταυτόχρονα με τις ρίζες της φυλής μας.

Μια άλλη πτυχή της υπήρξε και ο μεγάλος έρωτας, το πάθος που ένιωσε, και που παρέμεινε, ωστόσο, αυστηρά πλατωνικό, στο πρόσωπο του Ίωνα Δραγούμη, στην ονειρεμένη Αλεξάνδρεια του 1905.  

Ο Ίων και η Πηνελόπη αγαπήθηκαν φλογερά στην Αλεξάνδρεια, όπου είχε βρεθεί ο νεαρός πρόξενος στα 27 του χρόνια. Η Δέλτα ήταν κιόλας παντρεμένη με το Στέφανο Δέλτα, έναν άντρα πολύ πιο μεγάλο και πολύ πιο διαφορετικόν από αυτήν.  

Η απιστία για μια οποιαδήποτε άλλη γυναίκα θα ήταν εύκολο βήμα. Όχι όμως και για την Πηνελόπη. Το πάθος της κράτησε τρία ολόκληρα χρόνια, κυκλοφορώντας σαν καυτός άνεμος από την Αλεξάνδρεια ως την Αθήνα κι απ το Δεδέαγατς ως την Βιέννη.  

Οι ψίθυροι που είχαν ακουστεί ανάμεσα στα 1906 και 1908 θα πρέπει νάταν μια μαχαιριά για την περηφάνια του Μπενάκη, του πατέρα της, γράφει ο Φρέντι Γερμανός, στο βιβλίο του Η εκτέλεση, με θέμα τη ζωή του Ίδα των ελληνικών γραμμάτων, του Ίωνα Δραγούμη.  

Από το φθινόπωρο του 1908, η Πηνελόπη Δέλτα, ζώντας πάντα στην Ευρώπη, αρχίζει να φοράει μαύρα και δεν θα τα βγάλει μέχρι την τελευταία της πνοή. Είναι μια απόφαση που την πήρε όταν ήξερε ότι δεν πρέπει να ξαναδεί τον Δραγούμη ποτέ πια. Έτσι αφοσιώνεται στα γραφτά της και αφήνει την εσωτερική της φλόγα να ξεχειλίσει.  

Η καταπιεσμένη, κοινωνικά και συναισθηματικά, γυναίκα, δίνει τη θέση της σε μια φλογερή λογοτέχνιδα που θα αγαπηθεί τα επόμενα χρόνια από το κοινό της, όσο λίγοι εργάτες του λόγου, γράφοντας απλά και ανεπιτήδευτα, πράγμα που αποτελεί το ακατάλυτο μυστικό κάθε καλού και ενδιαφέροντος βιβλίου.

 

 

και επί γης ειρήνη

Έφτασαν τα Χριστούγεννα και φέτος. Η μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης αλλά και η περίοδος της σωματικής και ψυχικής ανάπαυσης των εργαζομένων. Χαράς ευαγγέλια και για τα περισσότερα παιδιά αφού γι αυτά γιορτές σημαίνουν δώρα, παιχνίδια, φωταψίες, στολίδια.  

Μια μεγάλη παιδική γιορτή πρέπει να είναι τα Χριστούγεννα, αφού και ολόκληρος ο κόσμος στις παιδικές ψυχές μια γιορτή πρέπει να είναι, χωρίς τις ασχήμιες και την πεζότητα της πραγματικότητας.  

Αυτή, όμως, την μεγάλη γιορτή θα κηλιδώσει για μια ακόμη φορά η ανθρώπινη αθλιότητα που μεταβάλλει εκατομμύρια μικρά ανθρώπινα πλάσματα σε κουρέλια, στερώντας τα από τα στοιχειώδη δια την επιβίωσή τους.  

Όλοι αυτοί οι μικροί Χριστοί σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης που γεννιούνται σε φάτνες, που ανεβαίνουν το δικό τους Γολγοθά και βιώνουν καθημερινά τη δική τους υπέρτατη θυσία, θα αποτελέσουν και πάλι τη μελανή κηλίδα, τη θλιβερή νότα, την παραφωνία μέσα στην καθολική ευφορία και ευφροσύνη που θα επικρατεί.  

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα συνεχίζει να σέρνεται παραμονές Χριστουγέννων στους πολυσύχναστους δρόμους των μεγαλουπόλεων σ ολόκληρο τον πλανήτη. Με διαφορετική μορφή σε κάθε τόπο.  

Στην Αθήνα επαιτεί, ξυπόλητο και παγωμένο στα φανάρια κάθε διασταύρωσης, ενώ ο προστάτης του καραδοκεί σε κάποια γωνιά καρτερώντας για τις εισπράξεις.  

Στη Βαγδάτη, γεμάτο τρόμο και απόγνωση, ζαρωμένο σε κάποιο υπόγειο, καρφώνει το βλέμμα του στα ερείπια των βομβαρδισμένων κτιρίων.  

Στην Αφρική ακρωτηριάζεται, υποβαλλόμενο σε αφαίρεση της κλειτορίδας, ώστε στερημένο από την απόλαυση της γενετήσιας πράξης να παραμείνει πιστό στο σύζυγο.  

Στην Ινδία το μικροσκοπικό κορμάκι, κατάκοπο, εξαντλημένο και απελπισμένο συμπληρώνει καθημερινά 15ωρο βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας για ένα κομμάτι ψωμί.  

Στην Ανατολική Ευρώπη και την Ασία, εξαθλιωμένο, λεηλατημένο και κουρελιασμένο γίνεται βορά κάθε βράδυ στα χέρια βρωμερών παιδεραστών.  

Ας με γελιόμαστε, τα Χριστούγεννα, η μεγάλη πανανθρώπινη γιορτή δεν είναι τίποτα περισσότερο στις μέρες μας παρά μια περίοδος ικανοποίησης των αισθήσεων.  

Τα μηνύματα που περικλείει περί αγάπης, δικαιοσύνης, ισότητας δεν μας αγγίζουν πια και δεν μας συγκινούν.  

Γι αυτό, όταν απόψε σηκώσουμε το ποτήρι της σαμπάνιας για πρόποση, στο λαμπρό χριστουγεννιάτικο πάρτι μας, ας φέρουμε στο νου, για μια στιγμή, όλες αυτές τις ανισότητες, μήπως και ημερέψει επιτέλους η αγριεμένη μας ψυχή.  

Μήπως και αποκτήσει, επιτέλους το και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία το πραγματικό του νόημα και πάψει να ηχεί στ αυτιά μας σαν κακόγουστο αστείο. 

 

 






 
 

TO MASTER  PAGE OF 
JOHN LIASKOS


Λιaσκοs Γιaννηs
BIOGRAPHY / ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

 


ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ    


 
Disclaimer
While every effort has been made by ANAGNOSTIS to ensure that the information on this website is up to date and accurate, ANAGNOSTIS  does not give any guarantees, undertakings or warranties in relation to the accuracy completeness and up to date status of the above information.
ANAGNOSTIS will not be liable for any loss or damage suffered by any person arising out of the reliance of any information on this Website

.Disclaimer for content on linked sites
ANAGNOSTIS accepts no responsibility or liability for the content available at the sites linked from this Website.
Το περιοδικό δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο άρθρων των συνεργατών.

Anagnostis  P.O.Box 25 Forest Hill 3131 Victoria Australia
 enquiry@anagnostis.info