
«Η λογική
στις
διαπροσωπικές
σχέσεις»
Ομιλία
με θέμα «Η
λογική
στις
διαπροσωπικές
σχέσεις»
που
διοργάνωσε
ο Σύνδεσμος
Ελλήνων
Λογοτεχνών
Αυστραλίας
πραγματοποιήθηκε
με
επιτυχία,
την
περασμένη
Κυριακή,
στο
Δημαρχείο
του
Νόρθκοτ.
Ομιλητές
ήταν η κ. Διονυσία
Μούσουρα-Τσουκαλά,
διερμηνέας
και
λογοτέχνις,
και ο κ. Χρήστος
Νιάρος,
γνωστός
ραδιοεκφωνητής
και
λογοτέχνης.
Και οι
δυο
ανέπτυξαν
με
ιδιαίτερη
σαφήνεια
και
επάρκεια
το θέμα, και
ανέλυσαν
και έδωσαν
πολλές
απαντήσεις
σε όλα αυτά
που
συνθέτουν
τις
ανθρώπινες
σχέσεις.
Η κ. Ιωάννα
Λιακάκου που
με άνεση
συντόνισε
την όλη
εκδήλωση,
έδωσε στο
τέλος το
λόγο και
στους
παρευρισκόμενους
οι οποίοι
συνέβαλαν
με τις
δικές τους
εύστοχες
απόψεις
και
καταθέσεις,
στη
σφαιρικότερη
ανάπτυξη
της
συζήτησης.
Χαιρετισμό
εκ μέρους
του
Συνδέσμου
Ελλήνων
Λογοτεχνών
έδωσε ο
πρόεδρός
του κ. Γιάννης
Λιάσκος.
Η κ.
Μούσουρα-Τσουκαλά
αναφέρθηκε
κυρίως στη
λογική που
πρέπει να
διέπει τις
σχέσεις
ανάμεσα
στην
οικογένεια,
σημειώνοντας
μεταξύ
άλλων και
τα εξής:
«Είναι
σημαντικό,
να μάθουμε
να
χρησιμοποιούμε
τη δύναμη
του λόγου,
χωρίς να
προκαλούμε
πόνο στον
εαυτό μας ή
στους
άλλους,
λέγοντας
πάντα με
αγάπη αυτά
που
θέλουμε να
πούμε.
Ακόμα, να
προσέχουμε
τον τόνο
της φωνής
μας, γιατί
και αυτό
είναι πολύ
σημαντικό.
Δυστυχώς,
πολλές
φορές,
πολλοί από
εμάς, όταν
είμαστε
οργισμένοι
κοιτάζουμε
πώς θα
πληγώσουμε
περισσότερο
ο ένας τον
άλλο με
αυτό που θα
πούμε, σε
σημείο που
να
νιώθουμε
και κάποια
ικανοποίηση
γιατί...τον
βάλαμε στη
θέση του,
τον
αποστομώσαμε
κι έμεινε
στήλη
άλατος.
Αυτή
η
ικανοποίηση,
όμως,
ισχύει και
πέρα από
τον «καβγά»
ή
χειροτερεύει
την
κατάσταση
με
δυσμενείς
συνέπειες;
Οι
διαπληκτισμοί
είναι
αναπόφευκτοι
στις
διαπροσωπικές
σχέσεις. Ας
φροντίζουμε,
όμως, να μην
καταλήγουν
σε...λογομαχίες
μέχρι
λεκτικής
πτώσης του
ενός, όπου ο
άλλος έχει
το επάνω
χέρι και
πυροβολεί
αδιάκοπα
με λόγια
για τα
οποία, ίσως,
ο ίδιος
αργότερα
μετανιώσει.
Ας
θυμηθούμε
εδώ, αυτό
που
αναφέραμε
πιο πάνω
για τα
κόκαλα που
τσακίζει η
γλώσσα.
Ακόμα,
πρέπει να
μάθουμε να
ακούμε,
εκεί
βρίσκεται
το κλειδί
της σωστής
επικοινωνίας.
Δεν
μπορούμε
να
απαιτούμε
να μας
ακούει
μόνο ο
άλλος,
πρέπει κι
εμείς να
δίνουμε
την
ευκαιρία
να μιλήσει,
και να
ακούσουμε
με προσοχή
αυτά που θα
πει. Όχι σαν
τους
πολιτικούς.
Είμαι
σίγουρη
ότι όλοι
κάποια
στιγμή
έχετε
παρακολουθήσει
τις
τηλεοπτικές,
λογομαχίες/
αντιπαραθέσεις
πολιτικών
όπου όλη
τους η
προσοχή
έγκειται
να
αρπάξουν
κάτι «στραβό»
που θα πει ο
ομιλητής
για να το
χρησιμοποιήσουν
εναντίον
του. Πολλά
μπορούμε
να
διδαχθούμε
παρακολουθώντας
πώς
ελίσσονται
οι
πολιτικοί
στις
συνεντεύξεις
που δίνουν,
ουδέποτε
απαντούν
ευθέως
στις
ερωτήσεις
κι έχουν
ένα
μοναδικό
τρόπο να
χειρίζονται
έτσι το
λόγο ώστε
να μιλάνε
για αρκετή
ώρα χωρίς
να λένε
κάτι το
ουσιώδες».
Ο
δεύτερος
ομιλητής
της
βραδιάς, ο κ.
Χρήστος
Νιάρος
αναφέρθηκε
κυρίως
στις
σχέσεις
που
αναπτύσουμε
εκτός
οικογένειας
και
σημείωσε:
«Η
ανθρώπινη
επικοινωνία
και ο λόγος
της, ο
τρόπος
δηλαδή που
εκφέρεις
και
μεταφέρεις
αυτά που
νιώθεις,
αποτελεί
στοιχεία
κουλτούρας
και
πολιτισμού.
Στη
σύγχρονη
ζωή μας,
αυτή του
άγχους και
της
έλλειψης
λόγου –
γιατί η
εικόνα
καταλαμβάνει
σημαντικό
χώρο – ο
λόγος έχει
και πρέπει
να έχει τον
πρώτο λόγο.
Στη
γλωσσική
επικοινωνία
το μέσο
είναι
σίγουρα η
γλώσσα, ο
ανθρώπινος
λόγος,
γραπτός
και
προφορικός,
όταν
αποτελεί
ένα κοινό
κώδικα
επικοινωνίας
ανάμμεσα
τον πομπό
και το
δέκτη.
Ο
λόγος στη
διαπροσωπική
επικοινωνία
μπορεί να
χρησιμοποιηθεί
για να
δοθούν
πληροφορίες,
ιδέες,
απόψεις,
οδηγίες
για
πρακτικά
θέματα ή
ακόμα και
πιο
προσωπικά
θέματα,
γνώμες,
στάσεις,
συναισθήματα.
Το
γλωσσικό
μήνυμα
καθορίζεται
κααι
κατανοείται,
όπως λένε
και οι
μελετητές.
Η
αυθεντική
επικοινωνία
προϋποθέτει
βαθιά
γνώση του
εαυτού μας,
έλεγχο,
ισορροπία,
γνώση,
χαρακτήρα
φωνής,
κίνητρα,
αυθορμητισμό,
στόχους
και
αποτέλεσμα.
Η
κωδικοποίηση
και η
ερμηνεία
των
μηνυμάτων
στην
επικοινωνία,
και αυτό
είναι θέμα
λόγου,
καθορίζεται
από τις
προσωπικές
ανάγκες,
πεποιθήσεις,
βιώματα,
την
προσωπική
διάθεση,
τον τύπο
της σχέσης
που
χαρακτηρίζει
τα άτομα
που
επικοινωνούν
και από την
συναισθηματική
σχέση –
συμπάθεια,αντιπάθεια
των ατόμων
που
συνδιαλέγονται».
Ο
ομιλητής,
τέλος,
έκανε
αναφορές
γραφής
μέσα από τα
λογοτεχνικά
έργα «Γιούγκερμαν»
του Μ.
Καραγάτση, «Ο
διάβολος
φοράει
πράντα» του
Λόρεν
Γουίσμπεργκερ,
«Στη μικρή
πλατεία»
της Κ.
Μητροπούλου,
«Χαμηλές
πτήσεις»
του Αρκά
και στην «Ατελείωτη
λέξη» της Χ.
Αλεξίου. Τη,
δε, αφορμή
της
ομιλίας
την
αφιέρωσε
στη μνήμη
και στη
στάση ζωής
του πατέρα
του.
Στο
τέλος της
εκδήλωσης
προσφέρθηκαν
γλυκά και
καφέδες.