ΤΙΜΕ ΙΝ ΑΤΗΕΝS            

 


  Hellenes around 
the Globe

 


GREEKS 
IN AUSTRALIA

Explore the Map above



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΧρYσανθος γράφει ο Κυριάκος Αμανατίδης
ΜΕ ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΗΛΙΟ γράφει ο Κωσταντίνος Καλυμνιός
Το οδοιπορικO μιας ζωής  γράφει ο Γιάννης Λιάσκος
Η Δικαιοσύνη γράφει ο Ιάκωβος Γαριβάλδης
ARCADIA, MY ARCADIA Του Φώτη Φουρνόδαυλου (Φιλολόγου

 

ARCADIA, MY ARCADIA

 


ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ      
 
                          Του Φώτη Φουρνόδαυλου (Φιλολόγου)
 
Ένα πρωτότυπο λογοτεχνικό δημιούργημα  είδε το φώς της δημοσιότητας πρόσφατα, κάνοντας σαφώς πλουσιότερη τη διεθνή βιβλιογραφία της λογοτεχνίας. Πρόκειται για το μυθιστόρημα ARCADIA, MY ARCADIA του Νίκου Δ. Κοκκώνη.  
 
Και σπεύδω να δηλώσω οτι εμείς στην Ελλάδα, και στην Αρκαδία ιδιαίτερα, οφείλουμε μεγάλη ευγνωμοσύνη στον συγγραφέα, διότι πήρε τη ζωή και την εικόνα της κοινής πατρίδας και τις έκανε ευλογία Θεού, λογοτεχνία, και τις άπλωσε στον παγκόσμιο ορίζοντα για θέα και θαυμασμό από όλον τον κόσμο.
 
Το έργο είναι γραμμένο με απίστευτη άνεση, ζηλευτό γλωσσικό πλούτο και λογοτεχνικές αρετές πραγματικά εκπληκτικές, γι αυτό πολύ δίκαια, νομίζω, συνοδεύτηκε από σημαντικές κριτικές σελίδες φωτισμένων λογοτεχνών, κριτικών και άλλων προσωπικοτήτων από Αμερική και Ελλάδα.
 
Ελάχιστες φορές μέχρι τώρα έχω εντυπωσιαστεί και ενθουσιαστεί τόσο πολύ από την ανάγνωση ενός μυθιστορήματος όσο από το ARCADIA, MY ARCADIA. Η υπόθεση του έργου εκτυλίσσεται στο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον της Αρκαδίας και με χρονικό ορίζοντα τη δεκαετία του 50 βασικά.
 
Ο ήρωας του έργου, ένα σχολειαρούδι του Δημοτικού Σχολειου από ένα απόμερο Αρκαδικό χωριό, εξελίσσεται σταδιακά, μέσα σε μια προσωπική επική πορεία και ακραία οικογενειακή δυστυχία, σ έναν απόφοιτο Γυμνασίου (Λυκείου) της γειτονικής πόλης, με άριστη πνευματική κατάρτιση  και ολοκληρωμένη ψυχική και ηθική συγκρότηση.
 
Στη διάρκεια της δραματικής του αυτής πορείας, ο ήρωας, ενοχλητικός με την έσχατη υλική του ένδεια και προκλητικός με την ασυνήθιστη πνευματική του ευστροφία και τις πρωτόγνωρες ανησυχίες του, συγκρούεται με την τυφλή εχθρότητα του νέου κοινωνικού του περιβάλλοντος  και τη σκληρότητα του κατεστημένου της εποχής, που έχει διαβρώσει επικίνδυνα και συνειδήσεις εκπαιδευτικών λειτουργών. Τέλος, ο ήρωας του έργου καταλήγει μετανάστης στην Αμερική.
 
Γύρω από τον άξονα αυτό, και πολλές άλλες παράλληλες γραμμές, πλέκει ο ταλαντούχος συγγραφέας με θαυμαστή λογοτεχνική μαεστρία το πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, πνευματικό και ηθικό δράμα ολόκληρης της μετεμφυλιακής Ελλάδας.
Πραγματικά δεν έχει τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στο ARCADIA, MY ARCADIA του Νίκου Δ. Κοκκώνη. Η γλώσσα του, ένας πραγματικός ωκεανός, με πολύμορφα και δυναμικά εκφραστικά μέσα, δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από κανένα μεγάλο συγγραφέα.
 
Σχετικά με τη δομή του έργου, η αφετηρία, η εξέλιξη και οι φάσεις του, τα καταπληκτικά στιγμιότυπα, τα ευρηματικά όνειρα, οι εναλλασσόμενες και οι μεικτές εικόνες της ανθρώπινης και της φυσικής πραγματικότητας, η εσωτερική συνοχή των πραγμάτων και άλλες δομικού χαρακτήρα αρετές, συγκροτούν ένα πολυδαίδαλο λογοτεχτικό  ανάκτορο, ασύγκριτου κάλλους.
 
Όσον αφορά το περιεχόμενο του, οι περιγραφές πραγμάτων, τοπίων, προσώπων, πράξεων και γεγονότων αγγίζουν τα όρια της ζωγραφικής τελειότητας. Η ακτινογραφία των ψυχικών καταστάσεων των ηρώων είναι πεντακάθαρη, καίρια και μοναδική, με ταλαντώσεις από το ζενίθ στο ναδίρ, από τη δροσιά του παραδείσου στην πυρκαγιά της κόλασης και από την έσχατη απελπισία στο θρίαμβο της νίκης. Χαρακτήρες περήφανοι και αλύγιστοι κάτω και από το πιο ασήκωτο βάρος και τύποι-ντροπές του ανθρώπου αποτελούν τους κίονες του αρχιτεκτονικού οικοδομήματος του ARCADIA, MY ARCADIA.
 
 Και μέσα από όλα αυτά ξεπροβάλλει με πρωτοφανή πυκνότητα και επάρκεια ένας μεγαλειώδης κόσμος ιδεών, αξιών και ιδανικών απ όπου αναδύεται τελικά  ένας το ίδιο μεγαλειώδης ανθρωπισμός (ουμανισμός)το μεγάλο προφανώς ΠΙΣΤΕΥΩ του λογοτέχνη μας για τον κόσμο του σήμερα και του αύριο.
 
Αυτός ο υπέροχος ουμανισμός, ακατάλυτος από τη φθορά του χρόνου και της σύγχρονης ΥΒΡΗΣ, όμως καταλυτικός για μια ζωή με ποιότητα και υψηλούς σκοπούς, είναι η μεγάλη προσφορά  του Νίκου Δ. Κοκκώνη με το έργο του αυτό στο σημερινό κόσμο, που φαίνεται να ξεχάστηκε απο την ιστορία στην τύχη του και ο ίδιος ξέχασε τον εαυτό του στην έρημο της τεχνοκρατίας και της κερδοσκοπίας.
 
Μια προσφορά-όπλο στα χέρια της σύγχρονης νεολαίας (και της παγκόσμιας Κοινωνίας) ενάντια στην πνευματική και ηθική μας κατάντια, ενάντια στην καλπάζουσα μεσαιωνική παλινδρόμηση που σαρώνει συνειδήσεις και πολιτιστικές κατακτήσεις αιώνων σε παγκόσμια κλίμακα δυστυχώς.
 
Αξίζει ιδιαίτερη μνεία η συνεισφορά  του  ARCADIA, MY ARCADIA στην ψυχογνωσία του ανθρώπου. Όλοι οι ανθρώπινοι τύποι εικονογραφούνται άρτια και μάλιστα σε στιγμές φυσικής και αβίαστης έκφρασης ή ψυχικά απόλυτα δικαιολογημένης κατάστασης: ο τίμιος, ο πονηρός, ο προληπτικός, ο καχύποπτος, ο φθονερός, ο μισαλλόδοξος, ο γενναιόδωρος, ο ακατάβλητος αγωνιστής, ο ιδεολόγος, ο αδίστακτος εγκληματίας, ο πατριώτης, ο πολεμιστής, κλπ.  Όποιος θέλει να σπουδάσει τους χαρακτήρες των ανθρώπων, του  αρκεί να διαβάσει το ARCADIA, MY ARCADIA.
 
Και αν ακόμη αφήσουμε καταμέρος τις γενικές εκτιμήσεις και σταθούμε μονάχα στα επιμέρους στοιχεία του περιεχομένου του έργου αυτού, το θάμπος μας είναι μεγάλο: Η αξία του πνεύματος έναντι της ύλης, η δύναμη της οικογένειας, η ευγένεια και η δύναμη του έρωτα και της αγάπης των δύο φύλων, οι θυσίες των γυναικών στον κοινό αγώνα της ζωής, η δύναμη της παιδείας, η δύναμη της φιλίας, η δύναμη της ιστορικής και πολιτιστικής παράδοσης, η αιώνια σκλαβιά των φτωχών στους δυνατούς, τα έσχατα όρια της ανθρώπινης αντοχής και το ξεπέρασμά τους, ο ξεπεσμός του ανθρώπου με τις πολλές όψεις του, η άνιση κατανομή των αγαθών και μια ατέλειωτη σειρά από άλλα παρόμοια, καταπλήσσουν τον αναγνώστη και τον αποζημιώνουν  πλουσιοπάροχα (για τον κόπο του), ανεξάρτητα από τη μόρφωση, την ηλικία, το φύλο και όποια άλλη του ιδιότητα.
 
Ακόμη πιο πολύ αξιόλογο είναι τούτο το βιβλίο όσον αφορά την εικονογράφηση του κοινωνικού φαινομένου συνολικά, της κοινωνίας και των λειτουργών της. Μπορεί να γίνει σημείο αναφοράς για έρευνες/διατριβές κοινωνικού και πολιτικού, ιστορικού και ηθικού περιεχομένου, και όχι μόνο. Το όλο έργο, τέλος, αποτελεί θεμελιώδες και αξιόπιστο κριτήριο για την ηθική αξιολόγηση του ανθρώπου.
 
Πρόκειται, θεωρώ, για ένα βιβλίο ποιότητας που πρέπει να διαβαστέι από κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδα.
 
Αθήνα, 17 Σεπτέμβρη, 2006
 
011 30 210 975 76 10
 
Σ. Ε. Το μυθιστόρημα ARCADIA, MY ARCADIA είναι υπό όρους συμφωνίας με παραγωγό στο Hollywood για κινηματογραφική ταινία. Μπορείτε να το προμηθευτείτε εμβάζοντας $25, συν $4 για S/H, στον εκδότη:  St. Basils Publishers, P. O. Box 1155, Deerfield, IL 60015, U.S.A. Αν επιθυμείτε προσωπική αφιέρωση απο τον συγγραφέα, παρακαλώ αναφέρετε αυτό σαφώς στην παραγγελία σας. Χρόνος παραλαβής: 12-15 ημέρες.


gg

Η Δικαιοσύνη

μυθιστόρημα της Κ. Καραγιάννη

βιβλιοκριτική  

Ιάκωβος Γαριβάλδης  

 

Η Καλλιόπη (Κάλη) Καραγιάννη το γένος Κοσμίδου γεννήθηκε στην Άρδασσα της Πτολεμαΐδας. Τεσσάρων χρονών πήγε με τους γονείς της στη Αθήνα όπου τελείωσε την εκπαίδευσή της. Τελείωσε το Γυμνάσιο Θηλέων Καλλιθέας και μετά έπιασε δουλειά στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων. Το 1967 παντρεύτηκε τον Ηρακλή (Ρον) Καραγιάννη και ήρθε στην Αυστραλία με την υπόσχεση σε τρία χρόνια να γυρίσουν για πάντα στην Ελλάδα, αλλά όταν κάνεις οικογένεια στην Αυστραλία, ο γυρισμός γίνεται όνειρο, και αγαπάς και τη δεύτερη πατρίδα.  

Το σύντομο αυτό βιογραφικό βρίσκεται σε κάποια ιστοσελίδα του Διαδικτύου με τον τίτλο Μάθηση ενώ εκεί υπάρχουν και αποσπάσματα ποιημάτων και πεζογραφημάτων της.  

Στο συγκεκριμένο έργο της, η Κάλη Καραγιάννη με τον διλημματικό χαρακτήρα του τίτλου Δικαιοσύνη εκδώσεις Τσώνη - 2003, συνυπάρχουν η αλληγορία που στηρίζεται σε μια κοινωνικο-αφηγηματική τεχνική που έχει ως αποτέλεσμα να κρατάει ανθηρό το ενδιαφέρον μέχρι και την τελευταία σελίδα. Αρχίζοντας μ ένα ποίημα το οποίο πιστεύω είναι της ίδιας της συγγραφέα που τιτλοφορείται Σαν ήλιοι λαμπεροί και ακολουθείται από το εισαγωγικό σημείωμα του κ. Γιάννη Λιάσκου, του γνωστού στην παροικία ποιητή / εκδότη.  

Βλέποντας για πρώτη φορά το βιβλίο της κυρίας Καραγιάννη στο εξώφυλλο είναι φανερό θα λέγαμε πως το δικαστικό σφυρί και οι χειροπέδες μιλάνε για κάποια δικαιοσύνη. Αμέσως η εμφάνιση αυτή δίνει ζωή στο ερώτημα σε ποια δικαιοσύνη αναφέρεται. Για δικαιοσύνη σε κάποιο άτομο το οποίο άδικα ή δίκαια κατηγορήθηκε, για δικαιοσύνη προς ένα λαό, προς μια ομάδα ανθρώπων, μια επιχείρηση, ένα αστυνομικό ειδύλλιο ή δικαιοσύνη όπως αυτή για την οποία μίλησε ο Ανδρέας Καρκαβίτσας στο βιβλίο του Λόγια της Πλώρης όπου μιλάει για Δικαιοσύνη της Θάλασσας με τη γνωστή ιστορία του Μπάρμπα Καληώρα; Ποια δικαιοσύνη είναι αυτή που θα απασχολήσει τη συγγραφέα σ αυτή την περίπτωση;  

Ο σχεδιασμός του εξωφύλλου παρ όλα αυτά δεν αποδίδεται σε κανένα συγκεκριμένο πρόσωπο, όπως αυτό της Κάθυς Καζανά που έκανε την επιμέλεια της έκδοσης σύμφωνα με το εσώφυλλο. Αλλά ο σκοπός του εξωφύλλου είναι να ελκύει τον αναγνώστη και πιστεύω αυτό το πετυχαίνει ως ένα σημείο.  

Το μυθιστόρημα τώρα αποτελείται από δέκα κεφάλαια εξίσου μυστηριώδη και συναρπαστικά στο σημείο που κάνει τον αναγνώστη να σκέφτεται πως η αφηγηματογράφος έχει πολλά προτερήματα στη δημιουργία αγωνίας και συγκίνησης παρ όλες τις συντακτικές και στοιχειοθετικές ατέλειες που σε μερικά σημεία προβληματίζουν.  

Η αφηγηματογράφος δίνει έμφαση στις αξίες της οικογένειας, της αλληλεγγύης, της συζυγικής αγάπης, των προβλημάτων που δημιουργεί η απιστία, η καχυποψία, η πονηριά, η εκδικητικότητα, η κάλυψη της αλήθειας κ.ά.  

Το όλο σκηνικό όμως περιστρέφεται γύρω από τη ζωή μιας κοπέλας της Λίας, που ανήκει σε μια ευκατάστατη οικογένεια και που τη διακατέχουν χαρακτηριστικά όπως η απλότητα της σκέψης, ο αυθορμητισμός της αγάπης, η καλοσύνη, η ηρεμία αλλά συνάμα και η απελπισία στα συνταρακτικά γεγονότα που συμβαίνουν συνεχώς στη ζωή της και για τα οποία δεν φταίει. Στο σημείο αυτό θα έλεγα πως όπως συνήθως ίσως η αφηγηματογράφος να εμφυτεύει χαρακτηριστικά του δικού της χαρακτήρα στην πρωταγωνίστρια η οποία δεν έχει βλάψει κανέναν, δεν έχει ποτέ σκεφτεί κακό για κανέναν αλλά παθαίνει τα χειρότερα απ όλους γιατί δεν διακατέχεται από ελάχιστο βαθμό πονηρίας.  

Η Δικαιοσύνη της κυρίας Καραγιάννη, το τρίτο αυτό βιβλίο της όπως φανερώνει και ο κ. Γιάννης Λιάσκος είναι ένα κοινωνικό δράμα βγαλμένο μέσα από την καθημερινότητα που μπορεί να έχει ως υπότιτλο τη φράση σκληρή δικαιοσύνη, αυτή που επέρχεται μετά από γεγονότα που ταιριάζει ν αποδοθούν εξίσου μ ένα σήριαλ του Νίκου Φώσκολου ή του Γιάννη Βλαχογιάννη.  

Κατά τον ίδιο τρόπο βέβαια ο τίτλος του βιβλίου μπορούσε να είναι και Αδικία σε βάρος της πρωταγωνίστριάς του Λίας που, καλοκάγαθη όπως παρουσιάζεται, δεν υποπτεύεται ποτέ την πολυαγαπημένη αδερφή της. Κατά βάθος όμως δικαιοσύνη αποδίδεται στο τέλος παρ όλο που η Λία αθωώνεται και είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας συνειδησιακής διαδικασίας στον εσωτερικό κόσμο της αδερφής της, Μπέτυς. Μια διαδικασία παράλληλη με αυτή μερικών περιστατικών που συμπεριλαμβάνουν αγάπη, δράμα, πόνο, φόνο και τελικά σαν κάθαρση έρχεται η λέξη δικαιοσύνη να ολοκληρώσει το μυθιστόρημα, να βάλει κάποια τάξη στα πράγματα, να αποδώσει αυτό που η μοίρα ή ο Θεός θέλει.  

Δικαιοσύνη βέβαια δεν σημαίνει μόνον τιμωρία, ή επιβράβευση. Αλλά σημαίνει και αντίληψη της αλήθειας από τους πρωταγωνιστές και αυτούς που παρακολουθούν μ ενδιαφέρον τα γεγονότα.  

Σε γενικές γραμμές το βιβλίο δίνει την εικόνα μιας κοινωνίας που ατελής όπως είναι και με όλους τους πειρασμούς που διακατέχουν κυρίως το ανδρικό φύλο αντικατοπτρίζει πολλές αλήθειες οι οποίες δεν γνωρίζουμε κατά πόσο βγαίνουν και μέσα από προσωπικές εμπειρίες της αφηγηματογράφου. Συνήθως η πραγματικότητα, λένε, είναι πολύ πιο συναρπαστική από τη φαντασία. Αυτό όμως δεν έχει μεγάλη σημασία. Ούτε μεγάλη σημασία έχει το γεγονός ότι δεν καταλαβαίνει ο αναγνώστης μέχρι περίπου να διαβάσει το ένα τρίτο του βιβλίου, πού διαδραματίζεται η ιστορία. Αν δηλαδή είναι τα άτομα κάτοικοι της Ελλάδας, της Αυστραλίας ή οποιασδήποτε άλλης χώρας και αυτό εντείνεται από το γεγονός ότι αρχικά τα ονόματα που αναφέρονται και που είναι των πρωταγωνιστών δεν είναι ελληνικά αλλά ξενικά (Άλεκ, Λία, Μπέτυ, Έρικ). Τελικά όμως δένει το ιστορικό με την τάση που έχουν οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδας να αποκαλούν εαυτούς με ξενικά παράγωγα των ονομάτων τους, πράγμα με το οποίο δεν συμφωνούν πολλοί. Είναι ένα γεγονός που κάνει το βιβλίο να φαίνεται τόσο πιο ρεαλιστικό και τόσο πιο κοντά στη σύγχρονη πραγματικότητα. Περί τα μέσα του μυθιστορήματος ο αναγνώστης καταλαβαίνει πως το όλο σκηνικό διαδραματίζεται στην Αθήνα, μια και οι διευθύνσεις που πιστεύω είναι πλαστές έρχονται από προάστια της Ελληνικής πρωτεύουσας.  

Επειδή περισσότερα από τα φανταστικά δημιουργήματα ενός αφηγηματογράφου έχουν κάποια δόση πραγματικότητας που βγαίνει μέσα από τη ζωή του ιδίου, θα ήθελε πάντα ο αναγνώστης να γνωρίζει αν άραγε της αποδόθηκε η δικαιοσύνη που γύρευε για να ολοκληρωθεί το συμβάν, να συμμορφωθεί το ιστορικό με το νομικά λογικό κατεστημένο που θέλει να το σχετίσει με το ιδιωματικό της γνώρισμα; Τοιουτοτρόπως κρατάει τον αναγνώστη σε αγωνία ενώ αφήνει τη φαντασία του ν αποδώσει την ανάλογη τιμωρία στο πρόσωπο που δημιούργησε όλα αυτά τα προβλήματα στη ζωή της αδερφής της, την Μπέτυ μετά το τέλος.  

Ένα κεντρικό πρόσωπο που φαινομενικά αγαπάει την οικογένειά της, αλλά στην πραγματικότητα καταδίδεται στους πειρασμούς της σάρκας με το να έχει εξώγαμες σχέσεις με το σύζυγο της αδερφής της και πρώην ερωμένο της. Να λέει επανειλημμένα ψέματα στην υποθετικά πολυαγαπημένη αδερφή της για τις σχέση αυτή και ν αφήνει ολόκληρη τη διαδικασία που φτάνει τη Λία στα πρόθυρα του θανάτου και της αυτοκτονίας δίχως να φανερώνεται μέχρι το τέλος όπου αποκαλύπτει η ίδια τις πράξεις της˙ αυτές που κανείς δεν υποπτεύτηκε από τους αστυνομικούς, τους δικηγόρους τους γονείς, το σύζυγό της, ή ακόμη και την ίδια τη Λία. Η στάση της αυτή δείχνει την ύπουλη πραγματικότητα του πονηρού ατόμου που τα θέλει όλα δικά της, δίχως να λογαριάζει καν ούτε τους πιο στενούς της συγγενείς, και με τον πιο εγωκεντρικό τρόπο να εκμεταλλεύεται τους πάντες. Παραμένει δε μέχρι το τέλος καλυμμένη στον κόσμο της δίχως να ξεσκεπάζεται έστω και για χάρη της αδερφής της που φτάνει στα πρόθυρα της αυτοκτονίας, μετά από τα επανωτά κακουργήματα που διαπράττει εις βάρος της. Είναι μια πραγματικότητα που συναντάει κανείς στη σημερινή κοινωνία συνεχώς και μπορεί να λεχθεί ότι είναι βγαλμένη από την ίδια τη ζωή όπως την έχει πλάσει ο άνθρωπος, όπως την έχει διαβάλει και κατακεραυνώσει η παρανομία.  

Αξιοσημείωτος είναι και ο τρόπος που οι δικαστικές διαδικασίες λαβαίνουν χώρα εντός του μυθιστορήματος, που δείχνουν την δεξιοτεχνία της αφηγηματογράφου στην παρουσίαση νομικών ακολουθιών ή αστυνομικών σήριαλ.  

Σε γενικές γραμμές δεν μπορώ παρά να συγχαρώ την κυρία Καραγιάννη, πρώτα γιατί διατηρεί ζωντανό το ενδιαφέρον από την αρχή έως το τέλος του βιβλίου Δικαιοσύνη, για τη δεξιοτεχνία που δείχνει στην απόδοση περίπλοκων καταστάσεων, τη σκοπιμότητα που εμφανίζεται με το να μην αποκαλύπτει μέχρι την κατάλληλη στιγμή τα πρόσωπα ή πράγματα που συμβάλλουν στη διάπλαση των γεγονότων.  

Προσυπογράφω, λοιπόν, συστήνω αλλά και παροτρύνω την αγορά του βιβλίου γιατί όχι μόνον θα συμπαρασταθούμε στο έργο της κυρίας Καραγιάννη αλλά και θα ζήσουμε πρώτο χέρι τις εμπειρίες της ταλαντούχου αυτής αφηγηματογράφου της παροικίας.  

Ιάκωβος Γαριβάλδης  

Υ.Γ. Καλύτερα να γνωρίζω πως έχω δημιουργήσει κάτι όσο ατελές και αν αυτό είναι, όταν έχω, από του να μην έχω τίποτα κατορθώσει όταν υπάρχει ανάγκη κάτι να γίνει.





Το οδοιπορικό μιας  ζωής 
           
Ευθύμιου Κοντού

 γράφει ο Γιάννης Λιάσκος


Το οδοιπορικό μιας ζωής είναι το τελευταίο βιβλίο του Αυστραλιώτη λογοτέχνη Ευθύμιου Κοντού ο οποίος έφυγε για πάντα από κοντά μας πριν τρία χρόνια. Αποτελεί το κύκνειο άσμα του, στο οποίο ο συμπάροικος συγγραφέας μας παρουσιάζει μέσα από την αυτοβιογραφία του, άγνωστες πτυχές της ζωής του. Μας σκιαγραφεί τον ανήσυχο τύπο ενός ανθρώπου που παίρνει το πεπρωμένο στα χέρια του και ξεκινά στα 16 του χρόνια για τη μεγάλη περιπέτεια.

Μοχθώντας και παλεύοντας σε τέσσερις διαφορετικές ηπείρους, Αφρική, Ασία, Ευρώπη, Αυστραλία διαγράφει τον κύκλο της ζωής του για να φτάσει σήμερα σοφός και ώριμος από την πείρα και τα βιώματα που αποκόμισε όλα αυτά τα χρόνια να αποτιμά και να καταγράφει τις πράξεις και τα έργα του.

Μέσα από τη διήγηση της πολυτάραχης ζωής του ξετυλίγεται και ο ιστορικός και κοινωνικός περίγυρος των πατρίδων που κατά καιρούς τον φιλοξένησαν καθιστώντας έτσι το βιβλίο του μια ιστορική αυτοβιογραφία που περιέχει πολύτιμα στοιχεία τόσο για τον απλό αναγνώστη όσο και για το μελλοντικό ερευνητή και ιστορικό.

Παράλληλα περιγράφεται και ο τιτάνιος αγώνας ενός ανθρώπου που ξεκινώντας εκ του μηδενός, με μόνο εφόδιο τη δύναμη της πίστης και της θέλησης, ρίχνεται στα ανταριασμένα πέλαγα της ζωής τους ταραγμένους χρόνους των αρχών του 20ού αιώνα και κατορθώνει να δώσει σάρκα και οστά στα όνειρά του, να εκπληρώσει τους στόχους του, δίχως να συμβιβαστεί, δίχως να προδώσει τις αρχές και τα ιδανικά του, παραμένοντας πάντοτε αγνός και ανιδιοτελής.

Η συναρπαστική ιστορία του ξεκινά από την Αλεξάνδρεια, με τον Ευθύμη 16χρονο ανήσυχο έφηβο να φορτώνεται ένα μικρό μπαούλο με τα λιγοστά ρούχα του, ένα στρώμα, δυο κουβέρτες και δυο λίρες στη τσέπη και να φτάνει στην Αθήνα του 1933.

Eχοντας εμπιστοσύνη στις ικανότητές του καταφέρνει μέσα σε δυσχέρειες να βρει δουλειά σε μηχανουργείο και τα επόμενα δυο χρόνια, χωρίς οικογενειακή επίβλεψη και φροντίδα, επιβιώνει σε μια μεγαλούπολη χωρίς να παρασυρθεί, ξεχωρίζοντας πάντοτε το καλό από το κακό, το νόμιμο από το παράνομο, ώσπου η μοίρα του τον επαναφέρει και πάλι στην Αλεξάνδρεια, με δυο λίρες στην τσέπη και το αχώριστο μπαούλο του.

Εκεί προσλαμβάνεται στα ναυπηγεία ως εφαρμοστής και τα επόμενα τέσσερα χρόνια, ειδικευμένος πλέον τεχνίτης θέτει τις βάσεις της επαγγελματικής του αποκατάστασης ανερχόμενος τεχνολογικά στη θέση του αρχιμηχανικού.

Η επανάσταση του Αμπντέλ Νάσερ το 1952 δυσχεραίνει τη θέση του και ακολουθεί, εκ νέου, μαζί με χιλιάδες άλλους Έλληνες της Αιγύπτου το δρόμο της μετανάστευσης με την οικογένειά του, για την Αυστραλία αυτή τη φορά.

Ο δυνατός του χαρακτήρας και η πίστη στις ικανότητές του συνεχίζουν να τον στηρίζουν και σύντομα όχι μόνο αποκαθίσταται επαγγελματικά και οικονομικά, αλλά αρχίζει να αναμιγνύεται και στα παροικιακά ξεκινώντας μια αξιόλογη κοινωνική δράση προσφέροντας μοναδικές υπηρεσίες στην προσπάθεια της ελληνικής παροικίας της Μελβούρνης να θέσει τις βάσεις της μετέπειτα εξέλιξής της.

Οσα πρόσφερε στο κοινωνικό σύνολο ο Ε. Κοντός τα πρόσφερε από ανιδιοτέλεια και αλτρουισμό δίχως να ενδιαφέρεται για τα πλούτη, αφού πάντοτε θεωρούσε το χρήμα αναγκαίο κακό.

Μαζί με τις παραπάνω δραστηριότητές του καλλιέργησε σε μεγάλο βαθμό και τις σχέσεις του με τις τέχνες και τα γράμματα. Πολυγραφότατος συγγραφέας αλλά και πρωτοποριακός καλλιτέχνης στο χώρο της μεταλλουργικής γλυπτικής, έχει τη δική του ιστορία στην παροικία μας.

Στοχαστής και μελετητής προσπαθεί πάντα να εναρμονίσει τον εσωτερικό του κόσμο με τον εξωτερικό του εαυτό και πιστεύει πως η σωματική και πνευματική μας αυτενέργεια με την οποία όλοι είμαστε προικισμένοι πρέπει να μην πηγαίνει χαμένη. Αλλά ούτε να σπαταλιέται μόνο προς όφελος δικό μας.

Το μεγαλύτερο ψυχικό μεγαλείο είναι, καθώς λέγει ο ίδιος, να αισθάνεσαι τον εαυτό σου υποχρεωμένο να προσφέρει και να αποδίδει για το σύνολο χωρίς ιδιοτέλεια και σκοπιμότητες.

Διαβάζοντας το βιβλίο του Ε. Κοντού θα διαπιστώσουμε ότι ο συγγραφέας θεωρεί πως όλα όσα επέτυχε ανήκουν σε όλους κι ότι σκοπός του δεν ήταν τίποτα άλλο παρά η μεταλαμπάδευση στους νεότερους της πίστης και της δύναμής του για να μπορούν να διαχωρίζουν το καλό από το κακό, διότι αυτά τα δυο συνυπάρχουν όπως η ήρα με το σιτάρι.



Λόγος περί Ελευθερίας P

 Ανώνυμος ο Έλλην  
γράφει ο Γιάννης Λιάσκος


Εκατόν ογδόντα τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την ελληνική επανάσταση του 1821. Από την εξέγερση μιας φούχτας ανθρώπων εναντίον μιας αυτοκρατορίας, στο όνομα της ελευθερίας.  

Πολλά υπήρξαν τα δεινά των δύστυχων σκλαβωμένων προγόνων μας, τα έχουμε διαβάσει και μελετήσει μέσα από εκατοντάδες βιβλία σχετικά με την εθνική μας παλιγγενεσία και τα επαναφέρουμε στη μνήμη μας κάθε χρόνο τέτοια εποχή.  

Το σημαντικότερο, ίσως, από όλα τα σχετικά βιβλία, είναι η Ελληνική Νομαρχία ή Λόγος περί Ελευθερίας, ένα άγνωστο, στον πολύ κόσμο, σύγγραμμα, το πιο εμπνευσμένο κείμενο του νεοελληνικού διαφωτισμού.  

Γράφτηκε το 1806, στην Ιταλία, από άγνωστο συγγραφέα, παρά Ανωνύμου του Έλληνος. Πολλοί αναφέρουν ως συγγραφέα το Δονά, άλλοι το Σπάχο ή τον Κωλέτη.  

Ωστόσο συγγραφέας αυτού του λαμπρού έργου παραμένει πάντα ο ανώνυμος Έλληνας συγγραφέας, ο γεμάτος πατριωτισμό, πάθος προς την ελευθερία, μορφωμένος, θιασώτης των φιλελεύθερων κινημάτων της εποχής του και οραματιστής μιας ελεύθερης, απόλυτα δημοκρατικής Ελλάδας στην οποία θα επικρατεί η κοινωνική δικαιοσύνη.  

Απευθυνόμενο προς όλους τους σκλαβωμένους Έλληνες, το βιβλίο αποτελεί, σύμφωνα με το Γ. Βαλέτα: Εθνική και πολιτική κατήχηση. Εθνεγερτικό σάλπισμα. Εθνικό προσκλητήριο.  

Η Νομαρχία έπεισε τους πατριώτες και τους αρμάτωσε θεωρητικά. Γι αυτό είναι ένα βιβλίο μεγάλης σημασίας για τους Έλληνες.  

Βιβλίο μοναδικό. Κειμήλιο που δεν το χει και θα το ζήλευε κάθε φιλολογία. Είναι για μας η ρίζα του πνευματικού μας πολιτισμού.  

Η πηγή της νέας μας ζωής. Γύρω από αυτό το μεγαλούργημα θα γίνουν πολλά πέρα από αυτά μας τα φτωχά και τ ανάξια.  

Το έργο αυτό που είναι αφιερωμένο στο Ρήγα, αποτελείται από πέντε μέρη. Το πρώτο μιλάει για τη δουλεία και την ελευθερία.  

Αναφέρεται στα ιστορικά γεγονότα της πατρίδας από το Λεωνίδα ως το Ρήγα και στους Σουλιώτες. Ανατέμνει τους δούλους και τους ελεύθερους.  

Εξυμνεί την ελευθερία την οποία θεωρεί αναγκαιότερη και από την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Κατά τον άγνωστο συγγραφέα η ελευθερία κάνει γλυκιά τη ζωή, γεννά τους ηγέτες της πατρίδας, τους νομοδότες, τους ενάρετους, τους σοφούς, τους τεχνίτες, αυτή και μόνο η ιδέα της ελευθερίας τιμά την ανθρωπότητα.  

Το δεύτερο μέρος της Ελληνικής Νομαρχίας αναφέρεται στους τυράννους και στους δούλους με παραδείγματα από την ιστορία.  

Αποκαλύπτει τον απάνθρωπο χαρακτήρα των πρώτων και τον πολυτάλανο βίο των δεύτερων, ενώ υπογραμμίζει ιδιαίτερα το ρόλο των κολάκων ευγενών των τυράννων.  

Προσπαθεί, δε, να διαφωτίσει γιατί η Ελλάδα υποδουλώθηκε στους Ρωμαίους και στους Τούρκους.  

Στο τρίτο μέρος περιγράφονται πολύ παραστατικά τα βάσανα και οι δοκιμασίες του σκλαβωμένου, στους Τούρκους, Γένους μας και υποδεικνύει πώς το Ελληνικό Έθνος μπορεί να βγεί από αυτή την τραγική και δύσκολη κατάσταση.  

Στο τέταρτο μέρος στιγματίζεται ο ρόλος των οργάνων του Τούρκου δυνάστη, και ειδικά ο ρόλος των λίγων, ευτυχώς, κακών κληρικών που μειοδότησαν εθνικά, υπερασπίζοντας τα άνομα συμφέροντα των καταπιεστών του λαού μας.  

Αναφέρεται, επίσης, στον ξενιτεμένο Ελληνισμό, στον οποίο κάνει εθνικό προσκλητήριο, ιδιαίτερα στους μορφωμένους, ζητώντας τους να μην προσμένουν τη λευτεριά από τους ξένους, αλλά να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.  

Στο πέμπτο και τελευταίο μέρος του συγκλονιστικού του συγγράμματος ο ανώνυμος Έλλην , μιλάει για την ανάσταση του Γένους, για τους κλέφτες, τους Μανιάτες, τους Σουλιώτες, το Ρήγα, όλους εκείνους, δηλαδή, που κατόρθωσαν  να παραμείνουν ελεύθεροι στα μαύρα, εκείνα, χρόνια της σκλαβιάς.  

Όλα είναι δυνατά, γράφει, αρκεί να λάβωμεν τα όπλα της δικαιοσύνης και να ορμήσωμεν. Η λευτεριά πλησιάζει, έρχεται, άμποτες όλοι μας να κινήσωμεν προς απάντησήν της και να αξιωθώμεν ταχέως να δοξάσωμεν το όνομα της Ελλάδος και σκιρτίζοντες ν αλαλάξωμεν: Ζήτω η Ελευθερία των Ελλήνων εις αιώνας αιώνων. Γένοιτο, γένοιτο!.  

Για τους ευεργέτες, τέλος, ο συγγραφέας παρατηρεί, πως παρόλο που τους θεωρεί ενάρετους και φιλεύσπλαχνους Έλληνες που με το χρηστό τους έργο προσπαθούν να απαλύνουν τον πόνο των δυστυχούντων δούλων συμπατριωτών τους, εντούτοις βλάπτουν  παρά ωφελούν την πατρίδα μας, αφού οι έχοντες ανάγκη αφού ευεργετηθούν, υποφέρουν λιγότερο και όσο περισσότερο ευεργετούνται τόσο λιγότερο τους βαρύνει η τυραννία. Η Ελλάς βλάπτεται έτσι, καταλήγει.


 


 
 

 

 

Disclaimer
While every effort has been made by ANAGNOSTIS to ensure that the information on this website is up to date and accurate, ANAGNOSTIS  does not give any guarantees, undertakings or warranties in relation to the accuracy completeness and up to date status of the above information.
ANAGNOSTIS will not be liable for any loss or damage suffered by any person arising out of the reliance of any information on this Website

.Disclaimer for content on linked sites
ANAGNOSTIS accepts no responsibility or liability for the content available at the sites linked from this Website.
Το περιοδικό δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο άρθρων των συνεργατών.

Anagnostis  P.O.Box 25 Forest Hill 3131 Victoria Australia
 enquiry@anagnostis.info