Hellenes around 
the Globe

Τα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα ανήκουν στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης  

Ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα. Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης είναι πλέον γεγονός, έτοιμο να ανοίξει τις πόρτες του στο κοινό, μετά από τα εγκαίνια που θα γίνουν το ερχόμενο Σάββατο, 20 Ιουνίου.

Επιβλητικό, καλαίσθητο, ευρύχωρο, το Μουσείο χαρακτηρίζεται ως ένα από τα σπουδαιότερα στον κόσμο, με τα σημαντικότερα εκθέματα του δυτικού πολιτισμού.

To κτήριο βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Ακρόπολης, εκεί όπου ο βράχος χαμηλώνει, και είναι κτισμένο έτσι ώστε να μην επισκιάζει τα προσκείμενα σε αυτό αρχαία μνημεία.

Δύο πήλινες φτερωτές Νίκες, με ανοικτά τα φτερά, λες και είναι έτοιμες να πετάξουν από τα πανύψηλα βάθρα τους, σε καλωσορίζουν από μακριά, και είναι σαν να σε λένε πως ναι, όταν το θέλουμε μπορούμε να ξεπεράσουμε τις όποιες αντιξοότητες συναντάμε στο δρόμο μας, είτε αυτές είναι οικονομικές, είτε τεχνολογικές, είτε πολιτικές και ιδεολογικές.

Όπως συνέβη και με την Ολυμπιάδα του 2004, που κατέπληξε τους πάντες με την αρτιότητα και λειτουργικότητα των εγκαταστάσεων, τη δημιουργική χρήση της τεχνολογίας, και την ευφάνταστη χρήση των ελληνικών μύθων και συμβόλων.

 Σύμφωνα με τους αρχιτέκτονες, το Μουσείο είναι σχεδιασμένο ώστε να αντέχει σε σεισμό 10 Ρίχτερ. Ειδικά φράγματα που αντέχουν στη φωτιά, ενσωματωμένα στο κτήριο και αόρατα στους επισκέπτες, θα πέφτουν από το ταβάνι σε περίπτωση πυρκαγιάς, χωρίζοντας σε στεγανά διαμερίσματα τους τεράστιους χώρους, εμποδίζοντας έτσι την εξάπλωση της φωτιάς.  

Μέσα στο Μουσείο θα γίνεται συνεχής έλεγχος ποιότητας εσωτερικού περιβάλλοντος, καθώς ειδικά συστήματα από φίλτρα θα καθαρίζουν τον αέρα από το μονοξείδιο και το διοξείδιο του άνθρακα, που φθείρει τα γλυπτά.

Το Μουσείο περιβάλλεται από ειδικά κατασκευασμένο γυαλί, το οποίο προσφέρει φως και θέα στην Ακρόπολη, αλλά δίνει και τη δυνατότητα τα εκθέματα να απολαμβάνουν το φυσικό φως, σχεδόν όπως θα ήταν στο αρχικό τους περιβάλλον

Η κατασκευή αποτελείται από δύο γυάλινα τοιχώματα σε απόσταση 70 εκατοστών. Με τη χρήση ειδικών κλιματιστικών μηχανημάτων το εσωτερικό των δύο τοιχωμάτων ψύχεται ή θερμαίνεται έτσι που η γυάλινη κατασκευή δεν μετατρέπεται σε θερμοκήπιο το καλοκαίρι ή ψυγείο το χειμώνα. Για παράδειγμα, όταν η θερμοκρασία έξω φτάνει τους 40 βαθμούς Κελσίου στην αίθουσα θα είναι 24.

Ο αρχιτέκτονάς του Μπερνάρ Τσουμί κατέβαλε κάθε προσπάθεια το Νέο Μουσείο να μην επισκιάσει την Ακρόπολη. Τελικά, κατόρθωσε να ξεπεράσει τα θεωρητικά και πρακτικά προβλήματα επιλέγοντας τους γυάλινους τοίχους και τη γυάλινη στέγη, καθιστώντας ορατή την Ακρόπολη, η οποία κατά κάποιο τρόπο φαίνεται να γίνεται ένα σώμα με το Μουσείο, και με τα 4.000 εκθέματα που προέρχονται από τον Ιερό Βράχο, και που για πρώτη φορά βρίσκονται κάτω από την ίδια στέγη.  Δεν έχουν άδικο, λοιπόν, εκείνοι που αποκάλεσαν το Νέο Μουσείο «σύγχρονο ναό για την αρχαία τέχνη».

Τα έργα που απεικονίζουν τις καλύτερες στιγμές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, και της πρώτης δημοκρατίας του κόσμου, φιλοξενούνται πλέον σε ένα κτίριο διεθνών προδιαγραφών.

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ

Ο Παρθενώνας, ο επιβλητικός αυτός ναός, που οι Αθηναίοι αφιέρωσαν στην προστάτιδα της πόλης τους, Αθηνά Παρθένο, είναι το λαμπρότερο δημιούργημα της αθηναϊκής δημοκρατίας στην περίοδο της μεγάλης ακμής της.

Κτίσθηκε κατά τα έτη 447-438 π.Χ., στο πλαίσιο του ευρύτερου οικοδομικού προγράμματος που συντελέσθηκε στην Ακρόπολη με πρωτοβουλία του Περικλή, και πάνω στη θέση παλαιότερων ναών αφιερωμένων στην Αθηνά.

Ήταν το κτίριο-σύμβολο που εξέφραζε τα επιτεύγματα της Δημοκρατίας στα πεδία της πολιτικής, του πνεύματος και της τέχνης.

Ο Παρθενώνας αποτελεί την έκφραση των δυνατοτήτων του ανθρώπινου πνεύματος, και σηματοδοτεί μια μοναδική περίοδο στον αέναο ρου της Ιστορίας, γνωστή ως ο Χρυσός Αιώνας, κατά την οποία αναπτύχθηκαν και αναδείχθηκαν τα υψηλότερα ιδανικά του ανθρώπινου γένους. Ιδανικά που αποτελούν το λίκνο, αλλά και το υπόβαθρο του Δυτικού πολιτισμού μέχρι τις ημέρες μας.

Εκτός από τα μεμονωμένα έργα, στα εκθέματα του Νέου Μουσείου περιλαμβάνονται και σύνολα αρχιτεκτονικών γλυπτών, τα οποία κοσμούσαν τα οικοδομήματα που είχαν ανεγερθεί σε διάφορες ιστορικές περιόδους στην Ακρόπολη.  

Αναφερόμενος στα εγκαίνια ο Υπουργός Πολιτισμού, κ. Αντώνης Σαμαράς, μεταξύ άλλων τόνισε ότι «στις 20 Ιουνίου παρουσία προέδρων χωρών, πρωθυπουργών, διεθνών προσωπικοτήτων αλλά και σε παγκόσμια τηλεοπτική κάλυψη θα γίνουν μουσειακές αποκαλύψεις».

ΚΑΤΑΓΕΛΑΣΤΟ ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ

Με την αποπεράτωση του Νέου Μουσείου, τα επιχειρήματα των Άγγλων ότι τα Ελγίνεια μάρμαρα δεν πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα, γιατί δεν διαθέτει τους κατάλληλα εξοπλισμένους μουσειακούς χώρους για τη διατήρησή τους καταρρέουν σαν χάρτινος πύργος.

Μεταφέρω εδώ σχετικό δημοσίευμα στην αθηναϊκή εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ (14/6/2009):

Η λεηλασία του Παρθενώνα

«... πρέπει να καταλάβετε τι σημαίνουν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα για εμάς. Είναι το καμάρι μας. Είναι οι θυσίες μας. Είναι το υπέρτατο σύμβολο ευγένειας. Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία. Είναι η φιλοδοξία και το όνομά μας. Είναι η ουσία της ελληνικότητάς μας...».

Το αίτημα της Μελίνας Μερκούρη προς τις βρετανικές αρχές για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, πιο επίκαιρο σήμερα από ποτέ, παραμένει αναπάντητο. Η λεηλασία του Παρθενώνα πριν από δύο αιώνες, η βίαιη καταστροφή του μνημείου με την αποξήλωση του γλυπτού του διάκοσμου, μια πράξη ακραίου βανδαλισμού από έναν ευγενή της Δύσης, αποτελεί μια μελανή σελίδα στην παγκόσμια ιστορία του πολιτισμού.

Με ένα τουρκικό φιρμάνι στα χέρια ο λόρδος Έλγιν, υπήρξε ένα μοιραίο πρόσωπο για τα μνημεία της Ακρόπολης ακριβώς στο γύρισμα του 19ου αιώνα. Ανενόχλητος επάνω στον Βράχο παρακολουθούσε τους εργάτες να τεμαχίζουν τις πλάκες της ζωφόρου του Παρθενώνα, να αποκόπτουν τα αρχιτεκτονικά μέλη. Τελικώς αφαιρέθηκαν από τον Παρθενώνα 18  αγάλματα, 15 μετόπες και περίπου 50 λίθοι της ζωφόρου, που καλύπτουν μήκος 75 μέτρων».

Αυτά τα γλυπτά ανήκουν στο χώρο όπου δημιουργήθηκαν, και στην χώρα, από την οποία αφαρπάχθηκαν με δόλια μέσα. Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης είναι πολύ πιο κατάλληλο για τη διατήρησή τους από το Βρετανικό Μουσείο, με το οποίο δεν έχουν καμιά συγγένεια

Μέχρι πρόσφατα, οι Άγγλοι διατείνονταν πως η Ελλάδα δεν διέθετε τον κατάλληλο χώρο για τη διατήρησή τους. Τώρα που ο ισχυρισμός αυτός δεν ισχύει, επινόησαν το ακόλουθο ανόητο επιχείρημα, όπως διατυπώθηκε από το Γραφείο Τύπου του Βρετανικού Μουσείου:

 «Το Βρετανικό Μουσείο καλωσορίζει θερμά το νέο Μουσείο της Ακρόπολης, αλλά δεν μετακινείται από την πάγια άποψή του ότι τα γλυπτά του Παρθενώνα αποτελούν τμήμα της κληρονομιάς που μοιράζονται οι πολίτες του κόσμου και ξεπερνούν τα πολιτιστικά όρια. Το Βρετανικό Μουσείο παραμένει πεπεισμένο ότι ο παρών διαχωρισμός επιτρέπει διαφορετικές και συμπληρωματικές ιστορίες να ειπωθούν για τα γλυπτά που έχουν διασωθεί και επιβεβαιώνουν την παγκόσμια κληρονομιά της Αρχαίας Ελλάδος.

Λόγος ύπαρξης του Βρετανικού Μουσείου είναι να παρουσιάζει σε παγκόσμιο κοινό (6 εκατομμύρια επισκεπτών το χρόνο) εκθέματα, που μας χαρίζουν σφαιρική θεώρηση των πολιτισμών του πλανήτη μας. Το Βρετανικό είναι το μουσείο για όλο τον κόσμο. Το έργο και οι δραστηριότητές του τα τελευταία χρόνια στο Λονδίνο, στη Μ. Βρετανία και σε όλο τον κόσμο υποστηρίζουν τη θεμελιώδη αποστολή του και συνεισφέρουν στην επιτυχία των 250 χρόνων ιστορίας του».

Απορώ πώς θα αντιδρούσαν οι Άγγλοι αν το άγαλμα του Λόρδου Νέλσονα μεταφερόταν από την Πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου στην Πλατεία Συντάγματος της Αθήνας.

Το αίτημα της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρη για την επιστροφή των κλεμμένων από τον Λόρδο Έλγιν μαρμάρων πρέπει να γίνει αίτημα όλων των Ελλήνων, αλλά και του πολιτισμένου κόσμου.

Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης φιλοξενεί 4000 εκθέματα από τον Ιερό Βράχο  

Τώρα που έγιναν τα εγκαίνια, και έχοντας διαβάσει αναφορές σε αυτά σε αθηναϊκές εφημερίδες, σκέφτηκα να «ξεναγήσω» τους αναγνώστες της στήλης, σταχυολογώντας κάποια καίρια σημεία για το ιστορικό αυτό γεγονός.

Πρώτα απ’ όλα να αναφέρω πως το Νέο Μουσείο βρίσκεται στην ιστορική περιοχή του Μακρυγιάννη, σε απόσταση μόνο 300 μέτρων από την Ακρόπολη, και περίπου δύο χιλιόμετρων από το Σύνταγμα.

Οκτακόσια από τα τέσσερις χιλιάδες εκθέματα που φιλοξενεί, μέχρι τώρα βρίσκονταν σε αποθήκες, και ως εκ τούτου για πρώτη φορά παρουσιάζονται στο κοινό. Τα υπόλοιπα προέρχονται από τα ακόλουθα Μουσεία: το Εθνικό Αρχαιολογικό, το Επιγραφικό, το Νομισματικό και της Ακρόπολης.

Με άλλα λόγια, για πρώτη φορά οι επισκέπτες θα είναι σε θέση να δουν τα ανεπανάληπτα αυτά μνημεία τέχνης της αρχαίας Ελλάδας το ένα δίπλα στο άλλο.

Δεν είναι μόνο η συγκέντρωση των εκθεμάτων σε έναν χώρο. Είναι και η διάταξή τους, έτσι που να παρακολουθείς την εξέλιξη της αρχαίας ελληνικής τέχνης διαχρονικά. Πριν από τα κορυφαία αριστουργήματα της κλασικής εποχής βρίσκονται τα εξίσου αξιόλογα ευρήματα των προγενέστερων εποχών, όταν λάβουμε υπόψη της ανελικτική πορεία της τέχνης, με την κλιμάκωσή της κατά τον Χρυσό Αιώνα, όταν η Αθήνα του Περικλή είχε φτάσει στο απόγειο της πολιτικής, φιλοσοφικής και καλλιτεχνικής της εξέλιξης.

Για την πληρέστερη αντίληψη αυτής της διαχρονικότητας του ελληνικού πολιτισμού μεταφέρω εδώ αποσπάσματα από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας.

«Στο βραχώδη λόφο της Ακρόπολης, που δεσπόζει στο κέντρο της σύγχρονης Αθήνας, βρισκόταν το σπουδαιότερο και μεγαλοπρεπέστερο ιερό της αρχαίας πόλης, αφιερωμένο, κατά κύριο λόγο, στην προστάτιδα θεά της, την Αθηνά. Με τον ιερό αυτό χώρο σχετίζονται οι σημαντικότεροι μύθοι της αρχαίας Αθήνας, οι μεγάλες θρησκευτικές εορτές, οι παλαιότερες λατρείες της πόλης αλλά και ορισμένα από τα καθοριστικά για την ιστορία της γεγονότα. Τα μνημεία της Ακρόπολης, αρμονικά συνδυασμένα με το φυσικό περιβάλλον, αποτελούν μοναδικά αριστουργήματα της αρχαίας αρχιτεκτονικής, που εκφράζουν πρωτοποριακούς συσχετισμούς ρυθμών και τάσεων της κλασικής τέχνης και επηρέασαν την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία για πολλούς αιώνες αργότερα. Η Ακρόπολη του 5ου αιώνα π.Χ. αποδίδει με τον τελειότερο τρόπο το μεγαλείο, τη δύναμη και τον πλούτο της Αθήνας στην εποχή της μεγαλύτερης ακμής της, τον «χρυσό αιώνα» του Περικλή.

Ο λόφος επιλέχθηκε ήδη από τα νεολιθικά χρόνια (4000/3500-3000 π.Χ.) ως τόπος εγκατάστασης των κατοίκων της περιοχής... Κατά το 13ο αιώνα π.Χ., ο βράχος τειχίσθηκε και αποτέλεσε την έδρα του τοπικού ηγεμόνα... Τον 8ο αιώνα π.Χ. η Ακρόπολη απέκτησε για πρώτη φορά τον αποκλειστικά ιερό της χαρακτήρα με την καθιέρωση της λατρείας της Αθηνάς Πολιάδος. Η θεά είχε το δικό της ναό, στη βορειοανατολική πλευρά του λόφου. Στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ., την εποχή που τύραννος της Αθήνας ήταν ο Πεισίστρατος, το ιερό απέκτησε μεγάλη αίγλη. Καθιερώθηκαν τα Παναθήναια, η μεγαλύτερη γιορτή των Αθηναίων προς τιμή της θεάς και ιδρύθηκαν τα πρώτα μνημειακά κτήρια και οι ναοί για τη λατρεία της, μεταξύ των οποίων, ο λεγόμενος «Αρχαίος ναός» και ο Εκατόμπεδος, πρόδρομος του Παρθενώνα... Μετά τη νίκη εναντίον των Περσών στο Μαραθώνα, το 490 π.Χ., οι Αθηναίοι επιχείρησαν να κτίσουν ένα πολύ μεγαλύτερο ναό στη θέση του Παρθενώνα, γνωστό ως Προπαρθενώνα. Αυτός ο ναός δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, γιατί το 480 π.Χ., οι Πέρσες εισέβαλαν στην Αττική, λεηλάτησαν την Ακρόπολη και πυρπόλησαν τα μνημεία. Μετά την αποχώρηση των εχθρών, οι Αθηναίοι ενταφίασαν το γλυπτό διάκοσμο των κατεστραμμένων ναών καθώς και όσα αναθήματα είχαν διασωθεί, γεμίζοντας τις φυσικές κοιλότητες του εδάφους...

{...} Στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ., την εποχή που μεταφέρθηκε στην Ακρόπολη η έδρα της Αθηναϊκής Συμμαχίας και η Αθήνα ήταν το σημαντικότερο κέντρο του πνευματικού κόσμου, τέθηκε σε εφαρμογή, με πρωτοβουλία του Περικλή, ένα μεγαλεπίβολο οικοδομικό πρόγραμμα που διήρκεσε όλο το β΄ μισό του 5ου αι. π.Χ... Τότε οικοδομήθηκαν, με την επίβλεψη των ικανότερων καλλιτεχνών, αρχιτεκτόνων και γλυπτών, τα σημαντικότερα μνημεία που βλέπει σήμερα ο επισκέπτης: ο Παρθενώνας, τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και ο ναός της Αθηνάς Νίκης... Μετά το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου, το 404 π.Χ., και έως τον 1ο αιώνα π.Χ., πάνω στον ιερό βράχο της Ακρόπολης δεν οικοδομήθηκαν άλλα σημαντικά μνημεία...».

 Μεταξύ των εκθεμάτων Στο Νέο Μουσείο οι επισκέπτες θα δουν για πρώτη φορά σε πλήρη ανάπτυξη 22 μέτρων το τριγωνικό αέτωμα, που στόλιζε τον Εκατόμπεδο ναό της θεάς Αθηνάς.

Σε άλλη αίθουσα υπάρχουν γλυπτά της αρχαϊκής εποχής, όπως Κόρες της αθηναϊκής αριστοκρατίας, Κούροι, ιππείς, άλογα και άλλα ζώα. Τα περισσότερα έργα είναι αφιερώματα αριστοκρατικών οικογενειών και τυράννων. Στην ίδια αίθουσα υπάρχουν έργα από την  Ακρόπολη του Σόλωνα, του Πεισίστρατου και του Κλεισθένη, των μεγάλων ανδρών που προλείαναν το έδαφος για τον Χρυσό Αιώνα του Περικλή.

Στην ώριμη αρχαϊκή περίοδο κτίστηκε ο δεύτερος μεγάλος ναός της θεάς Αθηνάς (525-500 π.Χ.), στον οποίο φυλασσόταν το ξύλινο άγαλμα (ξόανο) της Αθηνάς. Από τον αρχαίο αυτό ναό προέρχεται το ανατολικό αέτωμα με τα υπερμεγέθη γλυπτά της Γιγαντομαχίας. Εδώ υπάρχει παράσταση στην οποία η πολιούχος θεά της σεισμογενούς Αθήνας καταβάλλει στη μάχη τον Εγκέλαδο, αρχηγό των Γιγάντων, τον οποίο φυλάκισε κάτω από το ηφαίστειο της Αίτνας στη Σικελία. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Εγκέλαδος προσπαθώντας να απελευθερωθεί προκαλούσε σεισμούς.

Με τα γλυπτά του Παρθενώνα τα έργα της κλασικής εποχής φτάνουν σε ανυπέρβλητα ύψη. Όλα τα έργα που σχεδίασε ο Φειδίας, και δημιούργησε με τους μαθητές του τον 5^ο αιώνα π.Χ., βρίσκονται στο Μουσείο: ζωφόρος(1), μετόπες(2), αετώματα(3).

Η ζωφόρος με την πομπή των Παναθηναίων πραγματικά μαγεύει. Μήκους 160 μέτρων και ύψους 1,02 μέτρου, περιέτρεχε το πάνω τμήμα των τοίχων του ναού, τον σηκό. Στο ναό του Παρθενώνα βρισκόταν σε ύψος 10 μέτρων, και ως εκ τούτου ήταν δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς όλες τις παραστάσεις. Στο Μουσείο βρίσκεται σε ύψος ενάμισι μέτρου, και έτσι οι επισκέπτες βλέπουν με άνεση κάθε λεπτομέρειά του.

Τα 75 μέτρα της ζωφόρου, δηλαδή το 50%, 15 μετόπες και 18 ολόγλυφα υπερμεγέθη αγάλματα αποτελούν τα γλυπτά, που πριν από 200 περίπου χρόνια ξήλωσε από τον Παρθενώνα ο Λόρδος Έλγιν, με τη βοήθεια Τούρκων εργατών, και σήμερα βρίσκονται στο Μουσείο του Λονδίνου. Στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης στη θέση τους βρίσκονται γύψινα εκμαγεία (ομοιώματα).

Βέβαια δεν μπορούμε να παραλείψουμε τις πέντε Καρυάτιδες του Ερεχθείου – η έκτη βρίσκεται στο Λονδίνο.

Εν ολίγοις, στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης εκτίθενται:

*Προϊστορικά ευρήματα. *Χάλκινα αντικείμενα, πήλινα, επιγραφές, νομίσματα. *Έργα από τα ιερά και τα δημόσια κτίρια γύρω από τον Βράχο, όπως το διονυσιακό θέατρο, το Ασκληπιείο, το ιερό της Νύμφης. *Ως σύνολο το αέτωμα του Εκατομπέδου με τα συμπλέγματα του Ηρακλή και το αέτωμα της Γιγαντομαχίας. *Η ζωφόρος του Παρθενώνα ολόκληρη, τα ακέραια γλυπτά, τα θραύσματα, και στη σωστή τους θέση τα ομοιώματα εκείνων που δεν βρίσκονται (ακόμα) στην Ελλάδα. *Όλα τα αγάλματα και τα θραύσματα των αετωμάτων του Παρθενώνα, και τα ομοιώματά τους όσα δεν βρίσκονται στην Ελλάδα. *Όλες οι μετόπες του Παρθενώνα, και τα ομοιώματα όσων δεν βρίσκονται, προσωρινά θέλω να πιστεύω, στην Ελλάδα. *Το θωράκιο του ναού της Νίκης όπως περίπου θα ήταν στη θέση του. *Έργα της Ακρόπολης που έγιναν κατά τη διάρκεια της ρωμαιοκρατίας.

Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να σχηματίσουν μια σαφή εικόνα των έργων του Ιερού Βράχου, και του περιβάλλοντος χώρου, και διά μέσου αυτών της ζωής, και της λατρείας, των αρχαίων Αθηναίων.

 Τώρα που οι επισκέπτες του Μουσείου, Έλληνες και μη Έλληνες, έρχονται σε άμεση επαφή με τη ζωφόρο, τις μετόπες και τα αετώματα του Παρθενώνα, μεταξύ άλλων, διαπιστώνουν με οδύνη το μέγεθος του βανδαλισμού που διέπραξε ο Λόρδος Έλγιν, όταν το 1801 απέσπασε από τη φυσική τους θέση κάποια από τα αριστουργήματα της κλασικής γλυπτικής.

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Κάρολος Παπούλιας, μίλησε εκ μέρους όλων των Ελλήνων στον χαιρετισμό που έδωσε στα εγκαίνια του Νέου Μνημείου της Ακρόπολης:

«Είναι η ώρα να επουλωθούν οι πληγές του Μνημείου με την επιστροφή των μαρμάρων που του ανήκουν».

Το Λονδίνο δεν έχει άλλη επιλογή. Θα πρέπει να κάνει ό,τι ζητάει όλος ο πολιτισμένος κόσμος. Να επιστρέψει τα κλεμμένα μάρμαρα στον τόπο, και στη χώρα, που τα δημιούργησε.

Σημειώσεις

1. Ζωφόρος. Το διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ επιστυλίου και γείσου στους αρχαίους ναούς ιωνικού ρυθμού, που καλύπτεται από ανάγλυφες διακοσμήσεις με παραστάσεις ζώων ή ανθρώπων σε συνεχείς σκηνές.

2. Μετόπες. Καθεμιά από τις τετράγωνες πλάκες, οι οποίες παρεμβάλλονται ανάμεσα στα τρίγλυφα (διακοσμητικά στοιχεία) του δωρικού ναού.

3. Αέτωμα. Το τριγωνικό επιστέγασμα στο οποίο απολήγει η πρόσοψη των στενών πλευρών αρχαίου ελληνικού ναού.