TO ΚΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ γράφει ο Στ. Βινιεράτος

...Η Ερτρα ( Ερυθραία στα Τιγκρινία) είναι μια χώρα της

τετρ.χλμ, βρίσκεται ανάμεσα στο Σουδάν, την Αιθιοπία και

το Τζιμπουτί, ενώ βρέχεται από την Ερυθρά θάλασσα.

έχει μέσο προσδόκιμο χρόνο ζωής τα 56 έτη, ενώ ο

αναλφαβητισμός φτάνει το 47,6% για τις γυναίκες.

...ΟΙ επίσημες γλώσσες, είναι τα Τιγκρινία (ομιλούνται από
80% του πληθυσμού) και η Αραβική. Κυρίαρχες θρησκείες
είναι ο Χριστιανισμός και ο Μουσουλμανισμός.

...Είναι χώρα γεωργική, με κατά κεφαλήν εισόδημα τα
1.000 δολλάρια/ετος. Τα κυριότερα προϊόντα της είναι το
μπαμπάκι, το ζαχαροκάλαμο και οι μπανάνες.

...Το υπέδαφος της Ερυθραίας φαίνεται ότι είναι αρκετά

πλούσιο σε ορυκτά. Σήμερα εξάγονται άλατα καλίου,

χρυσάφι, και χαλαζίας, ενώ έχει διαπιστωθεί η ύπαρξη

πετρελαίου, λιγνιτών και σιδηρούχων ορυκτών.

...Ήταν Ιταλική αποικία από το 1890 μέχρι το 1941, οπότε
τέθηκε κάτω από αγγλική διοίκηση, για ν'αποτελέσει το1952,
με την έγκριση του Ο.Η.Ε. ομοσπονδία με την Αιθιοπία, τέλος
το 1962 προσαρτήθηκε απο την Αιθιοπία. Από 1993 είναι
ανεξάρτητο κράτος, μετά από ένα δημοψήφισμα υπό την
εποπτεία του ΟΗΕ.

...Πρωτεύουσα της χώρας είναι η Ασμάρα που προήλθε
από την ένωση τεσσάρων χωριών, τα οποία ιδρύθηκαν
γύρω στον 12ο αιώνα και ήταν εμπορικοί σταθμοί. Στα τέλη
του 1930 οι Ιταλοί άλλαξαν το πρόσωπο της πόλης χτίζοντας
νέα και μοντέρνα κτίρια, γι' αυτό τον λόγο η Ασμάρα συχνά
αναφερόταν και σαν Piccola Roma.

...Το κυριότερο λιμάνι της χώρας είναι η Μασάουα, είναι
κτισμένη πάνω σε δυο μικρά νησιά στα παράλια
της Ερυθράς θάλασσας, έχει τυπικά στοιχεία ισλαμικής
αρχιτεκτονικής (το 1557 κατακτήθηκε από την Οθωμανική
Αυτοκρατορία).Θεωρείται το σπουδαιότερο κέντρο εμπορίου
μαργαριταριών της περιοχής.

...Το λιμάνι του Ασαμπ κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα
ήταν το επίνειο της Αντίς Αμπέμπα. Στο κόλπο του Ασαμπ
υπάρχουν 30 νησιά, ενώ σε μικρή απόσταση από το λιμάνι
βρισκόταν η αρχαία πόλη της Αρσινόης.

...Το Κέρεν είναι δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ερυθραίας,
με πληθυσμό 78.000 άτομα, η οποία αναπτύχθηκε γύρω
από τον σιδηροδρομικό σταθμό.

...Η αρχαία πόλη των απελευθερωμένων   δούλων Άδουλη,
βρισκόταν   στην σημερινή   θέση της
πόλης   Ζούλα, ενώ   στην σημερινή   θέση   της Μασάουα,
υπήρχε το λιμάνι της Πτολεμαϊδος Επιθήρας. Από εκεί
άρχιζε το κυνήγι του ελέφαντα.

... Το Βασίλειο της Αξώμης βρισκόταν, στα υψίπεδα του Τιγκράι, μεταξύ Αιθιοπίας και Ερυθραίας, το επίνιο του ήταν το λιμάνι της Άδουλης στην Ερυθρά Θάλασσα. Στην ακμή του, κατείχε περιοχές του Σουδάν και της Υεμένης.

... Σύμφωνα με τον Πέρση συγγραφέα Μανί, που έζησε τον 3ου αι μ.χ η Αξώμη ήταν ανάμεσα στα τέσσερα ισχυρότερα της κράτη της εποχής (Περσία, Ρώμη και Κίνα). Ήταν μεγάλη εμπορική δύναμη και μέσω του λιμανιού της Άδουλης, συμμετείχε στον διεθνή εμπορικό ανταγωνισμό.

... Η Αξώμη δέχεται ως επίσημη θρησκεία της, το Χριστιανισμό (330 μ.Χ) και εντάσσεται στην «χριστιανική οικουμένη», που συμπεριλαμβάνει όλους τους χριστιανικούς λαούς.Μέσω του Χριστιανισμού μεταφέρονται οι πολιτικές και πολιτιστικές ιδέες του Βυζαντίου.

... Τον 4ο αιώνα μ. Χ. το Βυζάντιο ελέγχει την Μεσόγειο και μέσω της Αξώμης, την Ερυθρά Θάλασσα. Από εκεί διέρχονται οι χερσαίοι και θαλάσσιοι εμπορικοί δρόμοι, ενώ το λιμάνι της Άδουλης, είναι σταθμός των πλοίων προς την Ανατολή.

... Μετά την Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας (451 μ.Χ) έφτασαν στην Αξώμη, ως ιεραπόστολοι, οι Εννέα Άγιοι της Αιθιοπικής Εκκλησίας. Προέρχονται από το Βυζάντιο και διασκορπίστηκαν σε όλη την επικράτεια. Σε αυτούς οφείλεται η εξάπλωση του Χριστιανισμού στα λαϊκά στρώματα, (μέχρι τότε, είχε απήχηση μόνο στην Βασιλική αυλή).

... Το 517 μ.Χ. ο Ιουδαίος Ντού Νουβάς, καταλαμβάνει την εξουσία στην Υεμένη, προχωρεί σε διώξεις σε βάρος των Χριστιανών που μέχρι τότε, ήταν η άρχουσα τάξη. Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουστίνος Α’ που θεωρεί τον εαυτό του προστάτη των χριστιανών, ζητά αντίποινα από τον βασιλιά της Αξώμης Καλέμπ.

... Η εκστρατεία στην Υεμένη πραγματοποιήθηκε το 525 μ.Χ σε συνεργασία με Υεμενίτες Χριστιανούς, που είχαν καταφύγει στην Αξώμη. Μετά την νίκη της, η Αξώμη ελέγχει πλέον και τις δυο πλευρές της Ερυθρά Θάλασσας.

... Η σύγκρουση των δυο μεγάλων αυτοκρατοριών της εποχής, της Βυζαντινής και της Περσικής, εντάσσεται και ο χώρος της Αραβικής χερσονήσου. Οι Ιουδαίοι της Υεμένης,σε όλες τις περιόδους κρίσεων υποστήριζαν την Περσική. Τελικά η Υεμένη περιέλθει στην κυριαρχία των Περσών, το 599 μ.χ

... Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουστινιανός, στέλνει πρέσβεις στον βασιλιά της Αξώμης Καλέμπ, για την ανάληψη από κοινού πολεμικών επιχειρήσεων εις βάρος της Περσίας. Η Περσία έχει επιβάλλει μονοπωλιακό έλεγχο στο εμπόριο του μεταξιού από την Κίνα.

... Τον 7ο αιώνα, οι Άραβες που έχουν στην κατοχή τους και την Αίγυπτο, είναι πλέον η μεγάλη δύναμη στην περιοχής. Το αποτέλεσμα είναι, ότι αποκόπτουν την Αξώμη από το Βυζάντιο.

... Τελικά οι σχέσεις του Βυζαντίου και της Αξώμης ήταν πολύ ισχυρές, άντεξαν στην διάρκεια του χρόνου και σε αυτό βοήθησε η κοινή θρησκεία των δυο λαών. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453 μ.χ), κάτοικοι της Βασιλεύουσας μετανάστευσαν, στην Αιθιοπία.

... Πηγή του παραπάνω άρθρου,είναι η μεταπτυχιακή διατριβή που έκανε στο Πανεπιστήμιο του Γιοχάνεσμπουργκ, η Ελένη Ζαχαρόπουλου, η οποία διετέλεσε καθηγήτρια στο Ελληνικό Γυμνάσιο της Αντίς Αμπέμπας.

Ο ΡΑΣ ΤΑΦΑΡΙ

. Ο Ρας Ταφαρί γεννήθηκε στην περιοχή του Χάραρ (1892). Πατέρας του, ήταν ο διοικητής του Χάραρ Ράς Μακόνεν, ο οποιος προερχόταν από την φυλή των Αμάρα, ενώ η μητέρα του Γεσιμεμπέτ Αλί, ηταν απο την φυλή των Ορόμο.

.... Παντρεύτηκε την Μενέν Ασφάου, ανιψιά του Λίτζ Ιγιάσου (1910). Η γιαγιά του, από την πλευρά του πατέρα του,Τενανιεόυρκ, ήταν θεία του Μενελίκ ΙΙ (από αυτή την σχέση πίστευε ότι ήταν απόγονος του Βασιλιά Σολoμώντα και της Βασίλισσας του Σαβά).

... Σε ηλικία 25 χρόνων ορίστηκε Αντιβασιλέας της Αιθιοπίας (1916) και διατήρρησε το αξίωμα για 14 χρόνια. Στην περίοδο αυτή αμφισβητήθηκε από πολλούς διοικητές επαρχιών. Με αδιαφανείς χειρισμούς, τους έθεσε όλους εκτός εξουσίας. Ήταν ο ουσιαστικός κυβερνήτης της Αιθιοπίας.

...Το 1930, στέφθηκε Αυτοκράτορας με το όνομα Χαιλέ Σελάσιε. Παραχώρησε σύνταγμα στο λαό, κατήργησε τη δουλεία και ίδρυσε σχολεία, με την σημερινή τους μορφή. Η αντίσταση της Αιθιοπίας, στην εισβολή των Ιταλικών στρατευμάτων τον ανάδειξε σε κορυφαία προσωπικότητα της Αφρικής. Το περιοδικό Time τον ανακήρυξε άνθρωπο της χρονιάς, για το 1935.

... Στην δεκαετία του 1930 αναπτύχθηκε στη Τζαμάικα ένα κίνημα για την επιστροφή των μαύρων στην Αφρική. Πίστευαν ότι η ενθρόνιση ενός μαύρου βασιλιά στην Αφρική, που θα ηταν ο ηγέτης, θα τους οδηγούσε πίσω στην Αφρική και στην απελευθέρωση των Αφρικανών, από τη δουλεία και την καταπίεση των λευκών.

... Η ανακήρυξη του Ρας Ταφάρι, σε αυτοκράτορα της Αιθιοπίας, ερμηνεύτηκε, ως εκπλήρωση της προφητείας.Τελικά ο ηγέτης είχε βρεθεί. Κήρυξαν, την θεϊκή του υπόσταση και διαμόρφωσαν την θεολογία του Ρασταφαριανισμού, με σύμβολο τη σημαία της Αιθιοπίας.

... Ο λόγος του, στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ το 1963, έκανε το γύρο του κόσμου ως τραγούδι (War) του Μπόμπ Μάρλεϊ. Στη Τζαμάικα, αντίτυπα της ομιλίας του κυκλοφορούσαν σαν προσευχητάρι.

... Το 1966, η κυβέρνηση της Τζαμάικας τον προσκάλεσε να επισκεφθεί τη χώρα και δεκάδες χιλιάδες Ρασταφάριαν κατέκλυσαν το αεροδρόμιο.Ήταν μια μοναδική εμπειρία για κάθε πιστό, να δεί με τα μάτια του αυτόν που πίστευε για Θεό του. Από τότε, η ημερομηνία της επίσκεψής του (21 Απριλίου) εορτάζεται σαν θρησκευτική γιορτή.

... Επισκέφθηκε, για πρώτη φορά, την Ελλάδα το 1924. Έκανε δωρεά για την ανακατασκευή του Νοσοκομείου Ληξουρίου (Μαντζαβινάτειο), που είχε καταστραφεί από τους σεισμούς (1953). Τέλος, αναγορεύθηκε, σε επίτιμο διδάκτορα του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης (1965).

... Το τέλος του ήταν τραγικό. Ανετράπη το 1974 από τους στρατιωτικούς, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν τη λαϊκή δυσαρέσκεια, που υπήρχε τότε. Πέθανε κάτω από άγνωστες συνθήκες (1975). Τα οστά του, βρέθηκαν σε βόθρο, κάτω από το γραφείο που χρησιμοποιούσε ο επικεφαλής των στρατιωτικών.

... Πηγή του παραπάνω άρθρου είναι οι ψηφιακές βιβλιοθήκες που λειτουργούν στο διαδίκτυο.